بررسی تاثیر رضایت از زندگی والدین بر نشاط اجتماعی فرزندان ۱۵ تا ۱۷ ساله شهرتهران با کنترل تعامل والدین و فرزندان

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر رضایت از زندگی والدین بر میزان نشاط اجتماعی فرزندان بوده است. جامعه آماری در این پژوهش که در زمره تحقیقات همبستگی قرار دارد عبارتند از کلیه دانش آموزان متوسطه دوم(‎دختر و پسر) شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه ۲۵۳ نفر از دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم (‎دهم، یازدهم و دوازدهم) بود که به ترتیب از منطقه ۱، ۷۶ نفر منطقه ۸، ۶۳ نفر و منطقه ۱۸، ۱۱۳ نفر انتخاب شده اند. روش نمونه گیری، خوشه ای چند مرحله ای بوده است. برای سنجش داده ها از spss استفاده کردیم. به منظور تجزیه و تحلیل داد ه ها از شاخص های آمار استنباطی( تحلیل عاملی، ضرایب همبستگی، آزمونt ، تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر) استفاده شد. نتایج نشان داد رضایت از زندگی والدین با نشاط اجتماعی فرزندان(‎شادمانی، سلامتی، عزت نفس و کارآمدی) فرزندان رابطه مثبت و سطح معناداری ۹۹ درصد اطمینان است. تحلیل مسیر در این تحقیق نشان از رابطه مستقیم سه عامل مورد بررسی رضایت از زندگی والدین بر میزان نشاط اجتماعی فرزندان و هر دو عامل تعاملات فرزندان و والدین دارد. در تحلیل مسیر علاوه بر رابطه مستقیم، سازگاری مشترک، تعاملات مشترک و رضایت از دوستان و آشنایان رابطه غیرمستقیمی نیز با نشاط اجتماعی دارند.

کلیدواژه ها:

" ، احساس نشاط" ، رضایت" ، نشاط اجتماعی" ، نوجوانان" ، ، " ، والدین"