بررسی تاثیر ورزش های ریتمیک بر تعادل و هماهنگی دانش آموزان

تعادل و هماهنگی از مهم ترین مهارت های حرکتی در رشد جسمانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان به شمار می روند و تحت تاثیر فعالیت های جسمانی هدفمند قرار دارند. ورزش های ریتمیک با ترکیب حرکات موزون و موسیقی، علاوه بر تقویت مهارت های حرکتی، می توانند هماهنگی عصبی-عضلانی و توانایی حفظ تعادل را بهبود بخشند. پژوهش های اخیر نشان می دهد که تمرینات ریتمیک منظم، موجب افزایش هماهنگی حرکتی، تعادل ایستا و داینامیک و بهبود مهارت های عملکردی در کودکان و نوجوانان می شود (Yürük & Asma, ۲۰۲۲; Safonenko et al., ۲۰۲۵). به ویژه، محیط های آموزشی که حرکات ریتمیک همراه با بازی و تعامل گروهی ارائه می شوند، انگیزه درونی دانش آموزان را تقویت کرده و توانایی تمرکز و دقت حرکتی آن ها را افزایش می دهند (Emlek et al., ۲۰۲۴). مرور پژوهش های بین المللی حاکی از آن است که استفاده از ورزش های ریتمیک به عنوان یک مداخله هدفمند می تواند به بهبود مهارت های حرکتی پایه و پیشگیری از اختلالات تعادلی در سنین کودکی کمک کند (Mukina, ۲۰۲۲; Racil et al., ۲۰۲۴). بنابراین، توجه به طراحی برنامه های ورزشی ریتمیک در مدارس و فعالیت های تربیت بدنی، می تواند نقش موثری در تقویت تعادل، هماهنگی و سلامت حرکتی دانش آموزان ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

ورزش های ریتمیک ، تعادل ، هماهنگی ، دانش آموزان ، مهارت های حرکتی