نقش میانجی گری معلم در پیوند محتوای درسی با تجربه زیسته دانش آموز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری معلم در پیوند محتوای درسی با تجربه زیسته دانش آموزان انجام شده است. رویکرد پژوهش توصیفی بوده و تلاش دارد نشان دهد چگونه ایفای نقش میانجی گرانه معلم می تواند زمینه ساز یادگیری معنادار، افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان شود. یافته ها حاکی از آن است که زمانی که معلم با استفاده از پرسش گری باز، گفت وگوی کلاسی، فعالیت های تعاملی و توجه به تجربه های فردی و اجتماعی دانش آموزان، محتوای درسی را به زندگی واقعی آنان پیوند می دهد، درک عمیق تری از مفاهیم شکل می گیرد و یادگیری از حالت سطحی و حافظه محور خارج می شود. نتایج پژوهش همچنین نشان می دهد میانجی گری معلم تاثیر مثبتی بر تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله و یادگیری پایدار دارد. با این حال، عواملی نظیر محدودیت های برنامه درسی، کمبود مهارت های حرفه ای معلمان، غلبه روش های سنتی تدریس، محدودیت زمانی و ضعف نظام ارزشیابی، از موانع اصلی تحقق موثر این نقش به شمار می آیند. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه جدی به نقش میانجی گرانه معلم در برنامه ریزی درسی، آموزش ضمن خدمت و اصلاح نظام ارزشیابی آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

میانجی گری معلم ، محتوای درسی ، تجربه زیسته دانش آموزان ، یادگیری معنادار