رابطه بین سبک تدریس معلمان و سبک یادگیری دانش آموزان با پیش بینی موفقیت تحصیلی

سبک تدریس معلمان و سبک یادگیری دانش آموزان دو عامل کلیدی در فرآیند یاددهی و یادگیری هستند که تاثیر قابل توجهی بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارند. سبک تدریس شامل روش های ارائه محتوا، مدیریت کلاس و تعامل معلم با دانش آموزان است و می تواند انگیزه، مشارکت و کیفیت یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. سبک یادگیری نیز نشان دهنده شیوه های ترجیحی دانش آموزان در پردازش، درک و ذخیره اطلاعات است و نقش مهمی در بهره وری از آموزش دارد. هماهنگی میان سبک تدریس معلمان و سبک یادگیری دانش آموزان موجب افزایش انگیزه، درگیری فعال، خودراهبری و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی می شود. زمانی که سبک تدریس با سبک یادگیری دانش آموزان تطبیق یابد، محیط یادگیری فعال و مشارکتی شکل می گیرد و فرصت های پیشرفت تحصیلی بهینه فراهم می شود. در مقابل، عدم تطابق این دو عامل می تواند مانع یادگیری عمیق و کاهش عملکرد تحصیلی شود. پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان بر اساس تحلیل تعامل بین سبک تدریس و سبک یادگیری امکان پذیر است و می تواند راهنمایی برای معلمان، والدین و برنامه ریزان آموزشی در طراحی فعالیت ها و محیط های یادگیری موثر باشد. توجه همزمان به نیازهای فردی دانش آموزان و انتخاب روش های تدریس مناسب، زمینه ساز موفقیت تحصیلی، یادگیری پایدار و رشد مهارت های شخصی و اجتماعی آنان است.