رابطه بین حس تعلق به مدرسه و نوعدوستی درمیان دانش آموزان

حس تعلق به مدرسه به عنوان یکی از نیازهای روانشناختی و اجتماعی اساسی، نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای اخلاقی و نوعدوستانه دانش آموزان دارد. پژوهش ها نشان می دهند که دانش آموزانی که احساس ارزشمندی و پذیرش در محیط مدرسه دارند، انگیزه و تعهد بیشتری نسبت به مشارکت در فعالیت های اجتماعی و کمک به همسالان از خود نشان می دهند. این تعلق نه تنها موجب بهبود تجربه آموزشی و رشد اجتماعی می شود، بلکه بستر مناسب برای بروز رفتارهای نوعدوستانه را نیز فراهم می آورد. نوعدوستی، به معنای رفتارهای همدلانه، کمک رسان و داوطلبانه نسبت به دیگران، در مدارس به عنوان یک عامل کلیدی در توسعه مهارت های اجتماعی و اخلاقی شناخته می شود. دانش آموزانی که حس تعلق بالاتری به مدرسه دارند، احتمال بیشتری دارد که رفتارهای نوعدوستانه از خود نشان دهند. این ارتباط نشان می دهد که محیط مدرسه و کیفیت تعاملات اجتماعی نقش مهمی در تقویت اخلاق و مهارت های اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. هدف این مقاله، بررسی رابطه میان حس تعلق به مدرسه و نوعدوستی دانش آموزان و تحلیل عوامل موثر بر این ارتباط است. نتایج بررسی ها و مطالعات پیشین حاکی از آن است که ایجاد محیط های حمایتی، طراحی فضایی مناسب و تعامل مثبت معلمان با دانش آموزان می تواند هم حس تعلق و هم رفتارهای نوعدوستانه را تقویت کند. یافته های مقاله می تواند راهنمای عملی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی در جهت ارتقای محیط مدرسه ای و توسعه رفتارهای اخلاقی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

حس تعلق ، مدرسه ، نوعدوستی ، دانش آموزان