بررسی یادگیری حروف الفبای فارسی درمدارس ابتدایی دوزبانه

برابر اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، زبان رسمی کشور فارسی می باشد بنابراین تمام دانش آموزان در مدارس سراسر کشور باید به این زبان تکلم کرده وآموزش ببینند. به همین دلیل دانش آموزانی که زبان مادری آنان یکی از گویش های غیرفارسی است می بایست مهارت خواندن و نوشتن زبان فارسی را بیاموزند. هدف پژوهش حاضر، بررسی یادگیری حروف الفبای فارسی در مدارس ابتدایی دوزبانه است. روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه اول در دو گروه تک زبانه و دوزبانه شهرستان سنقربوده است. داده ها از طریق آزمون های استاندارد سنجش سواد خواندن و نوشتن جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که دانش آموزان تک زبانه در یادگیری حروف الفبا عملکرد بهتری نسبت به دانش آموزان دوزبانه دارند. عوامل موثر در این تفاوت شامل تفاوت زبانی، روشهای تدریس و محیط خانوادگی بوده است. این پژوهش پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی ویژه برای دانش آموزان دوزبانه طراحی شود تا شکاف یادگیری کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

یادگیری الفبای فارسی ، مدارس دوزبانه ، ابتدایی ، سوادآموزی