تاثیر روش های فعال در کلاس های متوسطه دوم

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری روش های فعال تدریس بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه دوم است. با توجه به تغییر رویکردهای آموزشی از آموزش معلم محور به یادگیرنده محور، استفاده از روش های فعال تدریس به عنوان یکی از راهبردهای موثر در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. روش های فعال تدریس با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان، تعامل سازنده، تفکر انتقادی و حل مسئله، زمینه یادگیری عمیق و پایدار را فراهم می کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مطالعات و پژوهش های انجام شده در حوزه آموزش متوسطه دوم انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری روش های فعال تدریس، از جمله یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله و آموزش مبتنی بر فعالیت، تاثیر معناداری بر افزایش پیشرفت تحصیلی، انگیزش یادگیری، مشارکت کلاسی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که این روش ها موجب افزایش علاقه مندی دانش آموزان به فرایند یادگیری و بهبود مهارت های شناختی و اجتماعی آنان می شود. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت استفاده هدفمند و برنامه ریزی شده از روش های فعال تدریس در کلاس های متوسطه دوم تاکید دارد و پیشنهاد می شود معلمان و مسئولان آموزشی با فراهم سازی شرایط لازم، زمینه اجرای موثر این روش ها را در مدارس فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، یادگیری فعال ، پیشرفت تحصیلی ، مشارکت کلاسی ، انگیزش تحصیلی ، متوسطه دوم