نقش محیط های یادگیری دیجیتال در شکل گیری تفکر تحلیلی در نظام آموزشی

تحولات شتابان فناوری در عصر حاضر، چالش ها و فرصت های بی سابقه ای در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. این مقاله مروری به بررسی تاثیر فناوری های آموزشی نوین بر توسعه مهارت های تفکر تحلیلی دانش آموزان می پردازد. تفکر تحلیلی به عنوان یکی از ارکان اساسی یادگیری عمیق، شامل توانایی های تفسیر داده ها، شناسایی روابط علی، تفکیک حقایق از نظرات و ارزیابی استدلال ها می شود که در مواجهه با حجم انبوه اطلاعات امروزی، به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. فناوری های آموزشی نوین با قابلیت هایی همچون چندرسانه ای بودن، تعاملی بودن و قابلیت شخصی سازی، امکان ایجاد محیط های یادگیری پویایی را فراهم کرده اند که می تواند به توسعه مهارت های تحلیلی یادگیرندگان کمک شایانی کند. پلتفرم های یادگیری تطبیقی، ابزارهای واقعیت مجازی و افزوده، و سیستم های هوشمند ارزشیابی از جمله این فناوری ها هستند که با ارائه بازخورد فوری، شبیه سازی موقعیت های پیچیده و امکان تعامل با مسائل چندبعدی، شرایطی را برای تقویت تفکر تحلیلی ایجاد می کنند. با این حال، به کارگیری اثربخش این فناوری ها با چالش هایی همراه است که از جمله می توان به لزوم بازآموزی معلمان، نیاز به بازنگری در برنامه های درسی و خطر کاهش تعاملات انسانی اشاره کرد. این مقاله به تحلیل این مسئله می پردازد که چگونه می توان از ظرفیت های فناوری های نوین آموزشی در خدمت پرورش تفکر تحلیلی استفاده کرد، به گونه ای که به یادگیری سطحی و انفعالی منجر نشود. در این راستا، نقش کلیدی معلمان در هدایت فرآیندهای تفکر عمیق و ضرورت طراحی محتوای آموزشی هوشمندانه مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی نوین ، تفکر تحلیلی ، دانش آموزان ، مدارس ، یادگیری عمیق