تاثیر ارزشیابی تکوینی بر بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان

ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از رویکردهای اساسی در نظام های آموزشی نوین، نقش مهمی در بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. این نوع ارزشیابی که به صورت مستمر و هم زمان با فرایند آموزش انجام می شود، امکان شناسایی دقیق نیازهای یادگیری، نقاط قوت و ضعف دانش آموزان را برای معلمان فراهم می سازد. ارزشیابی تکوینی با تاکید بر ارائه بازخوردهای توصیفی و سازنده، موجب می شود دانش آموزان درک عمیق تری از عملکرد خود پیدا کرده و به صورت فعال تری در فرایند یادگیری مشارکت کنند. پژوهش های آموزشی نشان می دهد که به کارگیری هدفمند ارزشیابی تکوینی می تواند موجب افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت یادگیری خودتنظیمی و ارتقای تعامل میان معلم و دانش آموز شود. از سوی دیگر، این رویکرد با فاصله گرفتن از نگاه صرفا نمره محور، زمینه رشد تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری یادگیرندگان را فراهم می کند. در این مقاله تلاش شده است با رویکردی تحلیلی، نقش ارزشیابی تکوینی در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان بررسی شود و سازوکارهای تاثیرگذاری آن در محیط های آموزشی تبیین گردد. نتایج تحلیل ادبیات پژوهشی حاکی از آن است که موفقیت ارزشیابی تکوینی به میزان آگاهی و مهارت معلمان در طراحی فعالیت های ارزشیابانه و ارائه بازخوردهای موثر وابسته است. در مجموع، ارزشیابی تکوینی می تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای ارتقای فرایند یاددهی و یادگیری در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، بازخورد آموزشی ، فرایند یادگیری ، یادگیری خودتنظیمی ، مشارکت دانش آموزان