تحلیل کارایی روش های تدریس مبتنی بر پرورش خلاقیت در عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

عصر حاضر با چالش های پیچیده ای در حوزه آموزش روبه روست که ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی تدریس را بیش از پیش آشکار می سازد. این پژوهش مروری به تحلیل کارایی روش های تدریس مبتنی بر پرورش خلاقیت و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. دوران ابتدایی به عنوان مرحله ای حساس در شکل گیری پایه های شناختی و مهارتی کودکان، جایگاهی راهبردی در نظام آموزشی دارد و توجه به کیفیت روش های تدریس در این مقطع می تواند سرنوشت تحصیلی دانش آموزان را به گونه ای بنیادین متحول سازد. روش های تدریس خلاقیت محور با تاکید بر پرورش مهارت هایی چون تفکر واگرا، حل مسئله خلاق و نوآوری، رویکردی نوین در برابر شیوه های سنتی محفوظ محور به شمار می آیند. این روش ها با ایجاد محیطی پویا و مشارکتی، نه تنها به بهبود کمی نتایج تحصیلی می انجامد، بلکه کیفیت یادگیری و عمق فهم دانش آموزان را نیز افزایش می دهد. با این حال، علیرغم مزایای آشکار این رویکردها، نظام های آموزشی در به کارگیری گسترده آن ها با موانع و چالش هایی روبه رو هستند. این مقاله به بررسی این مسئله می پردازد که روش های تدریس خلاق چگونه می توانند در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی موثر واقع شوند. در این مسیر، به مطالعه نظام مند انواع روش های تدریس خلاقیت محور از قبیل یادگیری مبتنی بر پروژه، تفکر طراحی و روش های اکتشافی پرداخته و چگونگی تاثیرگذاری این روش ها بر مولفه های مختلف عملکرد تحصیلی شامل عملکرد تحصیلی، انگیزش یادگیری و مهارت های شناختی تحلیل می شود. چالش های اساسی در اجرای این روش ها، از جمله مقاومت در برابر تغییر، کمبود منابع و نیاز به بازآموزی معلمان، از دیگر محورهای مورد توجه این پژوهش است. در نهایت، این مطالعه در پی ارائه چارچوبی نظام مند برای بومی سازی و اجرای موثر روش های تدریس خلاقیت محور در مدارس ابتدایی است تا از این رهگذر، گامی در جهت تحول کیفی نظام آموزشی برداشته شود.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس خلاق ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، پرورش خلاقیت ، دوره ابتدایی