آینده پژوهی آموزش تفکر انتقادی در بستر فناوری های نوظهور در مدارس

تحولات سریع فناورانه و پیچیدگی های روزافزون جوامع امروزی، ضرورت بازنگری در شیوه های پرورش تفکر انتقادی در نظام های آموزشی را بیش از پیش آشکار ساخته است. این مقاله مروری با رویکرد آینده پژوهانه به بررسی چگونگی تاثیر فناوری های نوظهور بر آموزش تفکر انتقادی در محیط های مدرسه ای می پردازد. در عصری که دانش آموزان با انبوهی از اطلاعات متناقض و چالش برانگیز مواجه اند، تفکر انتقادی به مهارتی حیاتی برای تشخیص اطلاعات معتبر، تحلیل عمیق مسائل و تصمیم گیری منطقی تبدیل شده است. فناوری های نوظهور آموزشی از جمله هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، واقعیت مجازی و افزوده، و سیستم های یادگیری تطبیقی، قابلیت های بی سابقه ای برای شخصی سازی و تعمیق یادگیری فراهم آورده اند. این پژوهش به تحلیل امکان سنجی بهره گیری از این ابزارها در پرورش مولفه های تفکر انتقادی مانند تحلیل، تفسیر، ارزیابی، استدلال و حل مسئله می پردازد. بررسی ها نشان می دهد که فناوری های نوین می توانند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی و غنی، امکان مواجهه با سناریوهای پیچیده، شبیه سازی موقعیت های واقعی و دریافت بازخورد فوری را برای دانش آموزان فراهم آورند. با این حال، پیاده سازی موفقیت آمیز این راهکارها مستلزم توجه به چالش های مهمی از جمله شکاف دیجیتالی، نیاز به بازآموزی معلمان، و خطرات ناشی از اتکای مفرط به فناوری است. این مقاله با ترسیم چشم اندازهای آینده، به بررسی سناریوهای ممکن در تلفیق فناوری های نوظهور با برنامه های درسی موجود می پردازد. در این راستا، بازتعریف نقش معلمان به عنوان راهنمایان فرآیندهای تفکر عمیق و طراحی محیط های یادگیری هوشمندانه مورد تاکید قرار گرفته است. در خاتمه، چارچوبی مفهومی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی آموزشی ارائه می شود که می تواند مسیر تحول نظام های آموزشی را در دهه های آینده روشن سازد.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی آموزشی ، تفکر انتقادی ، فناوری های نوظهور ، محیط های یادگیری هوشمند ، تحول پداگوژیک