تاثیر روش توصیفی مبتنی بر حواس پنجگانه بر بهبود بیان شفاهی و تفکر منظم دانش آموزان پایه اول ابتدایی

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر روش توصیفی مبتنی بر حواس پنجگانه بر دو مولفه اساسی رشد شناختی-زبانی در دانش آموزان پایه اول ابتدایی، یعنی بیان شفاهی و تفکر منظم، می پردازد. در این راستا، مفروضه اصلی آن است که به کارگیری نظام مند و هدایت شده حواس بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی و لامسه در فرآیند توصیف، می تواند به عنوان یک کاتالیزور موثر، هم باعث غنای کیفی بیان کلامی (افزایش دامنه واژگان، روانی گفتار و ساختار جمله) شود و هم مبانی تفکر منطقی و سازمان یافته (مانند توانایی طبقه بندی، توالی بندی و استنباط) را تقویت کند. اهمیت این مطالعه در تمرکز بر پایه اول ابتدایی به عنوان دوران شکل گیری بنیان های یادگیری و همچنین در یکپارچه سازی حوزه های رشد زبانی و شناختی نهفته است. یافته های این پژوهش می تواند چارچوبی علمی و عملی برای طراحی فعالیت های آموزشی اثربخش در جهت پرورش کودکان دقیق بین، خوش بیان و منظم فکر ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

روش توصیفی ، حواس پنج گانه ، پایه اول ابتدایی ، مهارت های بیانی شفاهی ، تفکر منظم