تاثیر سبک های مدیریتی مشارکتی بر سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر

مدیریت مدارس نقش بسزایی در ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روان دانش آموزان دارد. سبک های مدیریتی مشارکتی، که بر همکاری، مشارکت فعال معلمان و دانش آموزان و تصمیم گیری جمعی تاکید دارند، به عنوان رویکردی موثر در بهبود محیط آموزشی شناخته می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های مدیریتی مشارکتی بر سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مدارس متوسطه شهر [نام شهر] می باشد. نمونه گیری به روش تصادفی صورت گرفت و ۲۰۰ دانش آموز در پژوهش شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سبک های مدیریتی مشارکتی، مقیاس سلامت روان و نمرات تحصیلی دانش آموزان بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد که بین سبک های مدیریتی مشارکتی و سلامت روان دانش آموزان دختر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، سبک های مدیریتی مشارکتی به طور مستقیم و غیرمستقیم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار است. یافته ها نشان می دهد که مدیرانی که محیط مدرسه را مبتنی بر مشارکت و تعامل مثبت سازماندهی می کنند، نقش مهمی در کاهش اضطراب و افزایش انگیزه تحصیلی دارند. بنابراین، ترویج سبک های مدیریتی مشارکتی می تواند بهبود سلامت روان و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر را به همراه داشته باشد. پیشنهاد می شود مدیران مدارس به آموزش مهارت های مشارکتی و ایجاد فضای همکارانه توجه ویژه ای داشته باشند. این پژوهش می تواند پایه ای برای مطالعات آتی در زمینه مدیریت آموزشی و روان شناسی تربیتی باشد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریتی مشارکتی ، سلامت روان ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، مدیریت مدرسه