روش های تدریس تعاملی و تاثیر آن بر مشارکت دانش آموزان در کلاس درس

نظام های آموزشی نوین به ویژه در دوره ابتدایی، نیازمند رویکردهایی هستند که یادگیری را از حالت منفعل خارج کرده و به فرآیندی پویا، مشارکتی و انگیزشی تبدیل کنند. یکی از این رویکردهای موثر، روش تدریس تعاملی است که در آن معلم و دانش آموز به جای رابطه ی یک سویه ی سنتی، وارد فرایند گفت وگو، همکاری و ساخت مشترک معنا می شوند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر این نوع تدریس بر مشارکت دانش آموزان ابتدایی در کلاس درس تدوین شده است. نتایج حاصل از بررسی ها نشان می دهد که روش های تعاملی باعث افزایش انگیزه، اعتماد به نفس، حس تعلق، تعامل اجتماعی و حضور فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی می شود. استفاده از روش هایی چون گفت وگوی گروهی، کار گروهی، بازی های آموزشی و نقش آفرینی نه تنها یادگیری را لذت بخش تر می سازد، بلکه به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت های زندگی و ارتباطی لازم را نیز در محیط مدرسه بیاموزند.

کلیدواژه ها:

تدریس تعاملی ، مشارکت دانش آموزان ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، تعامل در کلاس درس