تحلیل حقوقی تنظیم قراردادهای پیملنکاری در شهرداری ها و تاثیر آن بر کیفیت خدمات شهری

قراردادهای پیمانکاری به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای حقوقی اجرای وظایف شهرداری ها، نقش تعیین کننده ای در کیفیت ارائه خدمات شهری دارند. بخش قابل توجهی از فعالیت های شهرداری ها از جمله نگهداشت معابر، خدمات پسماند، فضای سبز، پروژه های عمرانی و خدمات شهری، از طریق پیمانکاران بخش خصوصی انجام می شود. با این حال، تجربه عملی بسیاری از شهرداری ها نشان می دهد که ضعف در تنظیم حقوقی قراردادهای پیمانکاری، ابهام در تعهدات طرفین، فقدان ضمانت اجراهای موثر و ناکارآمدی سازوکارهای نظارتی، به طور مستقیم بر کیفیت خدمات شهری تاثیر منفی می گذارد و در نهایت به نارضایتی شهروندان، افزایش هزینه های عمومی و کاهش کارآمدی مدیریت شهری منجر می شود.پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–حقوقی، به بررسی جایگاه قراردادهای پیمانکاری در نظام حقوقی شهرداری ها و تحلیل تاثیر نحوه تنظیم این قراردادها بر کیفیت خدمات شهری می پردازد. این مطالعه با تمرکز بر شهرداری جلین، تلاش دارد ضمن تبیین چارچوب حقوقی حاکم بر قراردادهای پیمانکاری شهرداری ها، مهم ترین چالش های حقوقی موجود در فرآیند انعقاد، اجرا و نظارت بر این قراردادها را شناسایی نماید. در ادامه، ارتباط میان کیفیت تنظیم حقوقی قراردادها و شاخص های کیفیت خدمات شهری مورد تحلیل قرار گرفته و آثار اصلاح ساختار قراردادی بر بهبود عملکرد پیمانکاران و ارتقای رضایتمندی شهروندان بررسی می شود.نتایج پژوهش نشان می دهد که تقویت بعد حقوقی قراردادهای پیمانکاری، از طریق شفاف سازی تعهدات، پیش بینی ضمانت اجراهای موثر، تعریف دقیق شاخص های عملکرد و تقویت نظارت قراردادی، می تواند نقش بسزایی در ارتقای کیفیت خدمات شهری، کاهش اختلافات حقوقی و افزایش بهره وری منابع عمومی ایفا کند. در پایان، پیشنهاداتی اجرایی برای بهبود فرآیند تنظیم و مدیریت قراردادهای پیمانکاری در شهرداری ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

قراردادهای پیمانکاری ، حقوق شهری ، شهرداری ها ، کیفیت خدمات شهری ، مدیریت شهری ، نظارت قراردادی