کارکرد روش های نوین تدریس در تقویت باورهای دینی دانش آموزان

روش های نوین تدریس به عنوان ابزارهای موثر در فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی برجسته در تقویت باورهای دینی دانش آموزان ایفا می کنند. این تحقیق به منظور بررسی کارکرد این روش ها در تقویت باورهای دینی دانش آموزان با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و منابع کتابخانه ای انجام شده است. با استفاده از این روش ها، فرصت های جدیدی برای تدریس مفاهیم دینی فراهم می آید که می تواند به طور موثر بر تغییر و تقویت نگرش و باورهای دینی دانش آموزان تاثیر بگذارد. در این تحقیق، سعی شده است روش های نوینی مانند تدریس مبتنی بر فناوری، فعالیت های گروهی، بازی های آموزشی، و داستان گویی مورد بررسی قرار گیرند و نحوه تاثیر این روش ها بر باورهای دینی دانش آموزان تحلیل شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که این روش ها می توانند به طور قابل توجهی در تقویت ارتباط دانش آموزان با مفاهیم دینی، افزایش انگیزه و تقویت باورهای مذهبی آنان موثر باشند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، باورهای دینی ، دانش آموزان ، تدریس مبتنی بر فناوری ، آموزش دینی ، روش توصیفی تحلیلی ، تقویت باورهای مذهبی ، فعالیت های گروهی ، بازی های آموزشی ، داستان گویی