الگوی ارتقای مسیولیت پذیری دانش آموزان مدارس ابتدایی

مسئولیت پذیری به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های تربیتی و اجتماعی، نقشی بنیادین در شکل گیری شخصیت دانش آموزان و موفقیت آن ها در زندگی آینده ایفا می کند. در دوره ابتدایی که پایه های شخصیت و رفتار اجتماعی کودک شکل می گیرد، پرورش این ویژگی اهمیتی دوچندان می یابد. مقاله حاضر به بررسی و ارائه الگویی جامع برای ارتقای مسئولیت پذیری دانش آموزان مدارس ابتدایی می پردازد. با توجه به تغییرات ساختاری خانواده ها و نقش پررنگ رسانه ها، امروزه نیاز به رویکردهای نظام مند برای آموزش مسئولیت پذیری در محیط مدرسه بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به نظریات روان شناختی و تربیتی، استدلال می کند که مسئولیت پذیری یک ویژگی ذاتی نیست، بلکه مهارتی است که از طریق تعاملات محیطی، الگوبرداری و تمرین های هدفمند قابل کسب است. نتایج حاصله نشان می دهد که همکاری سه گانه معلم، والدین و محیط مدرسه در کنار استفاده از روش های تدریس مشارکتی و واگذاری وظایف متناسب با سن، تاثیر چشمگیری بر افزایش حس مسئولیت پذیری دانش آموزان دارد. این مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای معلمان و والدین، تلاش دارد تا الگویی کاربردی برای نهادینه کردن مسئولیت پذیری در مدارس ابتدایی ترسیم نماید.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت اخلاقی ، همکاری مدرسه و خانواده ، خودتنظیمی ، الگوی تربیتی ، مدیریت کلاس