بازتعریف نقش معلمان در محیط های یادگیری دیجیتال محور در نظام آموزش و پرورش

پژوهش حاضر به بررسی بازتعریف نقش معلمان در محیط های یادگیری دیجیتال محور می پردازد. با ظهور فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی در عرصه آموزش، ماهیت سنتی حرفه معلمی دستخوش تحولات بنیادین شده است. در این مقاله مروری، تغییرات نقش معلمان از انتقال دهندگان دانش به تسهیل گران فرآیند یادگیری و طراحان محیط های آموزشی مورد تحلیل قرار می گیرد. بررسی منابع نشان می دهد که محیط های یادگیری دیجیتال محور، الزامات جدیدی را برای معلمان به همراه آورده اند که از جمله مهم ترین آنها می توان به توسعه سواد دیجیتال، مهارت های فناورانه و توانایی طراحی تجربیات یادگیری شخصی شده اشاره کرد. در این تحول پارادایمی، معلمان باید بیاموزند که چگونه از ابزارها و پلتفرم های دیجیتال برای ایجاد تعامل معنادار، تسهیل یادگیری مشارکتی و ارائه بازخورد موثر استفاده کنند. همچنین، این پژوهش بر اهمیت حفظ عناصر انسانی در آموزش دیجیتال تاکید دارد و نشان می دهد که معلمان در نقش های جدید خود باید بتوانند بین استفاده از فناوری و حفظ ارتباط عاطفی با یادگیرندگان تعادل برقرار کنند. بررسی چالش های پیش روی معلمان در این مسیر، از جمله مقاومت در برابر تغییر، نیاز به آموزش مستمر و ضرورت حمایت سازمانی نیز بخش دیگری از این مطالعه را تشکیل می دهد. در نهایت، این مقاله مروری با جمع بندی یافته های پژوهشی موجود، چارچوبی مفهومی برای بازتعریف نقش معلمان در محیط های یادگیری دیجیتال محور ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای برنامه ریزی سیاست های آموزشی و طراحی دوره های توسعه حرفه ای معلمان باشد. این چارچوب بر اهمیت تلفیق دانش پداگوژیک با مهارت های فناورانه و همچنین لزوم توجه به ابعاد انسانی و اخلاقی آموزش در فضای دیجیتال تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

بازتعریف نقش معلمان ، محیط های یادگیری دیجیتال محور ، سواد دیجیتال ، توسعه حرفه ای معلمان ، آموزش ترکیبی