بررسی تاثیر یادگیری الکترونیکی بر حرفه معلمی در محیط های آموزشی دیجیتال

این مقاله مروری به بررسی تاثیر یادگیری الکترونیکی بر حرفه معلمی و تحول نقش معلمان در محیط های آموزشی دیجیتال می پردازد. در عصر حاضر که فناوری های آموزشی به سرعت در حال دگرگون سازی فرآیند یاددهی-یادگیری هستند، معلمان با چالش های جدی در بازتعریف هویت حرفه ای و مهارت های تخصصی خود مواجه اند. مطالعه حاضر با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در این حوزه نشان می دهد که یادگیری الکترونیکی نه تنها ابزارهای تدریس را متحول ساخته، بلکه ماهیت رابطه معلم-شاگرد، روش های ارزشیابی و حتی مفاهیم بنیادین آموزش را تحت تاثیر قرار داده است. یافته های این تحقیق حاکی از آن است که معلمان در محیط یادگیری الکترونیکی نیازمند توسعه مجموعه ای از شایستگی های جدید شامل سواد دیجیتال پیشرفته، توانایی طراحی تجربیات یادگیری مجازی، مهارت مدیریت کلاس های آنلاین و ظرفیت استفاده خلاقانه از داده های آموزشی هستند. این مقاله همچنین به بررسی تغییرات پارادایمی در نقش معلمان از «منبع دانش» به «تسهیل گر یادگیری»، «طراح آموزشی» و «مربی دیجیتال» می پردازد. در این میان، چالش های مهمی همچون حفظ تعادل بین فناوری و عناصر انسانی آموزش، نیاز به بازآموزی مستمر، و ضرورت حمایت های سازمانی مورد تحلیل قرار گرفته اند. مقاله حاضر در نهایت چارچوبی مفهومی برای بازطراحی برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای ارائه می دهد که می تواند به سیاست گذاران آموزشی در تدوین راهبردهای موثر برای همراه سازی معلمان با تحولات دیجیتال کمک نماید. این چارچوب بر اهمیت تلفیق سه بعد دانش فناورانه، مهارت های پداگوژیک و اصول اخلاقی در یادگیری الکترونیکی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری الکترونیکی ، حرفه معلمی ، سواد دیجیتال ، توسعه حرفه ای ، تحول آموزشی