گذار به مدرسه هوشمند: توسعه شایستگی های کلیدی آموزگاران در عصر یادگیری دیجیتال

مطالعه حاضر به بررسی فرآیند گذار به مدارس هوشمند و الزامات توسعه شایستگی های کلیدی آموزگاران در عصر یادگیری دیجیتال میپردازد. با توجه به تحولات سریع فناوری در عرصه آموزش، این پژوهش مروری به تحلیل تغییرات اساسی در نقش و مسئولیت های حرفه ای آموزگاران در محیط های یادگیری دیجیتال محور پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که گذار موفقیت آمیز به مدارس هوشمند مستلزم بازتعریف جامعی از شایستگی های مورد نیاز آموزگاران است و در این میان، مولفه هایی چون سواد دیجیتال پیشرفته، توانایی طراحی تجربیات یادگیری مبتنی بر فناوری و مهارت های ادغام ابزارهای هوشمند در فرآیند تدریس از اهمیت ویژه ای برخوردارند. تحلیل منابع موجود حاکی از آن است که آموزگاران در این گذار دیجیتالی با چالش های متعددی از جمله نیاز به بازآموزی مستمر، تغییر در هویت حرفه ای و سازگاری با روش های نوین تدریس مواجه هستند. با این حال، محیط های یادگیری دیجیتال نیز فرصت های بی سابقه ای برای توسعه حرفه ای آموزگاران، غنی سازی محتوای آموزشی و افزایش تعامل با دانش آموزان فراهم می آورند. مقاله حاضر با بررسی نظام مند پژوهش های پیشین، چارچوبی مفهومی برای توسعه شایستگی های کلیدی آموزگاران در سه حوزه دانش، مهارت و نگرش ارائه می دهد. در خاتمه، این مطالعه بر ضرورت برنامه ریزی راهبردی برای آماده سازی آموزگاران جهت ایفای نقش موثر در مدارس هوشمند تاکید دارد و پیشنهادهایی را برای سیاست گذاران آموزشی و طراحان برنامه های تربیت آموزگار ارائه می نماید. این چارچوب می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی دوره های توانمندسازی آموزگاران و تدوین استانداردهای شغلی در نظام آموزش دیجیتال محور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، شایستگی های آموزگاران ، یادگیری دیجیتال ، تحول آموزشی ، توسعه حرفه ای