مقایسه تنهایی اجتماعی و مهارت اجتماعی دانش آموزان عادی و دارای ناتوانی های یادگیری

هدف از انجام این تحقیق مقایسه تنهایی اجتماعی و مهارت اجتماعی دانش آموزان عادی و دارای ناتوانی های یادگیری بود. با توجه به اینکه محقق از نتایج تحقیق به صورت مستقیم نمی تواند استفاده کند، لذا تحقیق از منظر هدف بنیادی بود. علاوه بر این، داده های این تحقیق همگی عینی (کمی) بود و لذا از منظر ماهیت نیز تحقیق کمی بود. از نظر روش اجرا هم تحقیق، توصیفی از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری تحقیق کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ می باشند. حجم نمونه انتخابی در اکثر تحقیقات علی مقایسه ای برای هر گروه ۳۰ نفر و بیشتر است. برای مقایسه تعداد ۳۰ دانش آموز عادی و تعداد ۳۰ دانش آموز دارای ناتوانی یادگیری با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه آزمودنی ها از مدارس ابتدایی انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون (۱۹۸۳) و مقیاس احساس تنهایی اجتماعی دی توماسو و همکاران (۲۰۰۴) بودند. یافته ها حاکی از آن هستند که بین تنهایی اجتماعی و مهارت اجتماعی دو گروه دانش آموزان عادی و دانش آموزان ناتوانی یادگیری تفاوت معناداری وجود دارد و تنهایی اجتماعی در دانش آموزان ناتوانی یادگیری بیشتر از دانش آموزان عادی است. همچنین مهارت اجتماعی نیز در دانش آموزان عادی بیشتر از دانش آموزان ناتوانی یادگیری است (sig<۰.۰۵). در نهایت می توان نتیجه گرفت که در راستای بهبود تنهایی اجتماعی و مهارت اجتماعی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری اقداماتی جدی باید صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

تنهایی اجتماعی ، مهارت اجتماعی ، دانش آموزان ناتوانی های یادگیری