بازنگری در نظریه های یادگیری با ظهور فناوری های هوش مصنوعی در آموزش و پرورش

با ورود انقلاب هوش مصنوعی به عرصه آموزش و پرورش، نظریه های سنتی یادگیری که مبنای سیستم های آموزشی قرن ها بودند، اکنون با چالش های بنیادین و ضرورت بازتعریف مواجه شده اند. هدف اصلی این پژوهش، بازنگری و تحلیل انتقادی نظریه های یادگیری در پرتو ظهور فناوری های نوین هوش مصنوعی و تبیین پیامدهای آن برای فرآیندهای شناختی و اجتماعی آموزش است. این مقاله به روش کیفی و با رویکرد کتابخانه ای و مروری انجام شده است. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی موجب تحول در نظریه های شناختی از طریق شخصی سازی آموزش، کاهش بار شناختی و ارائه بازخوردهای عصبی-شناختی دقیق شده است. همچنین، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به راهبر و تسهیل گر یادگیری تغییر یافته و ساختارهای اجتماعی-آموزشی به سمت تعامل انسان-ماشین و جوامع یادگیری مجازی گسترش یافته اند. علاوه بر این، چالش های اخلاقی نظیر تعصب الگوریتمی، حریم خصوصی و لزوم بومی سازی فناوری با ارزش های فرهنگی و دینی شناسایی شدند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نظریه های یادگیری ، شخصی سازی آموزش ، تحول آموزشی ، اخلاق در فناوری