درس پژوهی در زمینه اثر فعالیت های گروهی (Pair & Group Work) بر تقویت مهارت گفتاری زبان انگلیسی در دانش آموزان دوره متوسطه دوم

این پژوهش در چارچوب مدل درس پژوهی (Lesson Study)، با هدف بررسی و بهبود تاثیر استفاده نظام مند از فعالیت های گروهی (Pair Work و Group Work) بر تقویت مهارت گفتاری (Speaking Skill) دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام پذیرفته است. در دنیای امروز که ارتباطات بین فردی نقشی حیاتی ایفا می کند، مهارت گفتاری به عنوان یکی از مهم ترین اهداف آموزش زبان خارجی شناخته می شود. با این حال، پژوهش های متعدد نشان داده اند که دانش آموزان این دوره، علی رغم صرف زمان کافی در کلاس، اغلب در برقراری ارتباط شفاهی موثر با چالش هایی مواجه هستند؛ از جمله اضطراب کلامی، کمبود فرصت مکالمه و اتکای بیش از حد به معلم. فعالیت های گروهی به عنوان یک رویکرد آموزشی فعال، فرصت های بیشتری برای تعامل هدفمند، کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی زبانی فراهم می آورد. این درس پژوهی در سه مرحله اصلی طراحی و اجرا شد: (۱) تدوین طرح درس اولیه با تمرکز بر فعالیت های گروهی مبتنی بر وظیفه (Task-Based Activities)، (۲) اجرای آزمایشی و جمع آوری داده ها از طریق مشاهده نظام مند، ضبط مکالمات و خودارزیابی دانش آموزان، و (۳) تحلیل نتایج و بازطراحی طرح درس. یافته های اولیه نشان داد که اگرچه فعالیت های گروهی پتانسیل بالایی برای افزایش میزان خروجی کلامی (Speaking Output) دارند، اما اجرای نامنظم یا فقدان راهنمایی کافی توسط معلم می تواند منجر به کم فعالیتی برخی اعضا یا تمرکز بر تکمیل وظیفه به جای تعامل زبانی شود. طرح درس اصلاح شده بر سازوکارهای دقیق تر مدیریت گروه، تخصیص نقش های مشخص و ارائه بازخورد فوری و متمرکز بر فرآیند مکالمه تمرکز کرد. نتایج مرحله دوم بهبود معناداری در روانی کلام، دقت و میزان مشارکت فعال دانش آموزان دوره متوسطه دوم در فعالیت های گفتاری نشان داد. این پژوهش بر اهمیت طراحی دقیق و اجرای آگاهانه فعالیت های گروهی به عنوان یک استراتژی کلیدی در آموزش مهارت گفتاری در این دوره تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

درس پژوهی ، فعالیت های گروهی ، Pair Work ، Group Work ، مهارت گفتاری ، زبان انگلیسی ، یادگیری مشارکتی ، تعامل کلاسی ، متوسطه دوم ، آموزش زبان خارجی