ارتباط بین محیط مدرسه و سلامت روان دانش آموزان

مدرسه به عنوان دومین خانه کودکان و اصلی ترین نهاد اجتماعی پس از خانواده، نقشی انکارناپذیر در شکل گیری شخصیت، یادگیری و به ویژه سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند. سلامت روان در دانش آموزان، تنها به معنای عدم وجود بیماری روانی نیست، بلکه شامل توانایی مدیریت هیجانات، برقراری روابط سالم، مقابله با استرس و دستیابی به پتانسیل های تحصیلی است. مقاله حاضر به بررسی ارتباط پیچیده و چندوجهی میان محیط مدرسه و سلامت روان دانش آموزان می پردازد. با مرور ادبیات موضوع و پژوهش های تجربی، این مطالعه نشان می دهد که عواملی همچون اقلیم روانی مدرسه، کیفیت روابط معلم-شاگرد، ایمنی فیزیکی، طراحی محیطی و فرهنگ همکاری، تاثیرات مستقیم و عمیقی بر بهزیستی روانی فراگیران دارند. نتایج حاصله حاکی از آن است که مدارسی که فضای حمایتی، امن و فراگیر ارائه می دهند، نرخ کمتری از اضطراب، افسردگی و رفتارهای پرخطر را در دانش آموزان شاهد هستند و در مقابل، مدارس با محیط های سمی، تنبیهی و رقابتی، به منبع اصلی استرس و آسیب های روانی تبدیل می شوند. این مقاله با ارائه چارچوبی جامع، به سیاست گذاران و دست اندرکاران آموزشی توصیه می کند که سلامت روان را به عنوان هسته مرکزی برنامه های مدرسه قرار داده و با اصلاح ساختارها و فرهنگ حاکم بر مدارس، بستر لازم برای رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

محیط مدرسه ، سلامت روان ، اقلیم کلاس ، روابط بین فردی ، ایمنی مدرسه ، بهزیستی دانش آموز ، محیط یادگیری