بررسی نقش تعامل سه گانه خانواده، مدرسه و رسانه های دیجیتال در شکل دهی الگوهای یادگیری و رشد هیجانی کودکان پیش دبستانی و دانش آموزان ابتدایی

در دنیای امروز، رشد شناختی و هیجانی کودکان پیش دبستانی و دانش آموزان ابتدایی تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که خانواده، مدرسه و رسانه های دیجیتال مهم ترین آن ها محسوب می شوند. هر یک از این نهادها به طور جداگانه و در تعامل با یکدیگر، زمینه های یادگیری و شکل گیری مهارت های هیجانی کودکان را فراهم می آورند. خانواده به عنوان نخستین محیط تربیتی، پایه های نگرش کودک نسبت به یادگیری، کنجکاوی و مدیریت هیجان را ایجاد می کند، در حالی که مدرسه علاوه بر انتقال دانش، با ایجاد فضای عاطفی امن و فرصت های تعامل اجتماعی، مهارت های هیجانی و اجتماعی کودکان را تقویت می کند. رسانه های دیجیتال نیز به عنوان پدیده ای نوظهور، ظرفیت های آموزشی و تجربی جدیدی فراهم کرده و می توانند یادگیری را جذاب، تعاملی و شخصی سازی شده سازند. هماهنگی میان خانواده و مدرسه نقش تعیین کننده ای در رشد کودک دارد. کودکانی که پیام های همسو درباره ارزش یادگیری، مدیریت هیجان و استفاده از فناوری دریافت می کنند، در فضای یادگیری احساس امنیت و انگیزه بیشتری دارند. در مقابل، تضاد یا ناهماهنگی میان این نهادها می تواند موجب سردرگمی، کاهش تمرکز و بروز مشکلات هیجانی شود. این مسئله اهمیت طراحی رویکردهای یکپارچه و هم افزا میان خانه و کلاس را برای ارتقای تجربه یادگیری و سلامت هیجانی کودک برجسته می کند. با توجه به اهمیت هم افزایی خانواده، مدرسه و رسانه های دیجیتال، ایجاد رویکردهای یکپارچه تربیتی ضروری است. این رویکردها می توانند به توسعه الگوهای یادگیری فعال، مهارت های هیجانی متعادل و نگرش مثبت کودکان نسبت به یادگیری کمک کنند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، مدرسه ، رسانه های دیجیتال ، یادگیری ، رشد هیجانی ، کودکان پیش دبستانی ، دانش آموزان ابتدایی