فناوری هوش مصنوعی و کاهش فاصله یادگیری در کلاس های پرجمعیت

کلاس های پرجمعیت یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر به شمار می آیند که اغلب موجب افزایش فاصله یادگیری، کاهش توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و افت کیفیت آموزش می شوند. در این میان، فناوری هوش مصنوعی به عنوان یکی از نوآوری های تحول آفرین آموزشی، ظرفیت بالایی برای پاسخ به این چالش ها فراهم کرده است. هدف این مقاله بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در کاهش فاصله یادگیری و ارتقای اثربخشی آموزش در کلاس های پرجمعیت است. یافته ها نشان می دهد که ابزارها و سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، از طریق تحلیل داده های یادگیری، شناسایی سطح توانمندی و نیازهای فردی یادگیرندگان، و ارائه مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، می توانند محدودیت های ناشی از تراکم بالای دانش آموزان را تا حد زیادی جبران کنند. همچنین، استفاده از دستیارهای هوشمند آموزشی و سامانه های ارزیابی خودکار، بار کاری معلمان را کاهش داده و امکان ارائه بازخورد سریع، مستمر و هدفمند را فراهم می سازد. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود انگیزش یادگیری، ارتقای عدالت آموزشی و کاهش شکاف عملکردی بین یادگیرندگان با سطوح مختلف پیشرفت تحصیلی می شود. از سوی دیگر، هوش مصنوعی با پشتیبانی از تصمیم گیری آموزشی مبتنی بر داده، به معلمان و مدیران آموزشی کمک می کند تا مداخلات آموزشی موثرتری طراحی و اجرا کنند. در مجموع، نتایج این مقاله نشان می دهد که ادغام هدفمند و آگاهانه فناوری هوش مصنوعی در محیط های آموزشی پرجمعیت، می تواند به عنوان راهکاری کارآمد برای کاهش فاصله یادگیری، بهبود کیفیت آموزش و تحقق یادگیری عادلانه و پایدار مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کاهش فاصله یادگیری ، کلاس های پرجمعیت ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی