چگونه توانستم تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموز پایه چهارم مدرسه نشاط علی آباد را بهبود بخشم (مطالعه موردی: موسی)

چکیدههدف از این اقدام پژوهی، بهبود تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموز پایه چهارم، موسی، در مدرسه نشاط علی آباد شهرستان بجنورد بود. با توجه به اینکه موسی به دلیل فعالیت زیاد و شیطنت های معمول در این سن، تمرکز کمی بر درس ها داشت و وضعیت تحصیلی او در ابتدای سال نیازمند توجه و تلاش بیشتر بود، این پژوهش با رویکرد مطالعه موردی طراحی شد. برای جمع آوری داده ها از مشاهده مستقیم، یادداشت های روزانه، مصاحبه با معلم و خانواده، و تحلیل عملکرد تحصیلی دانش آموز استفاده گردید. یافته ها نشان دادند که ایجاد فعالیت های هدفمند، روش های تدریس متنوع، برنامه های انگیزشی و همکاری مستمر خانواده، تاثیر قابل توجهی بر افزایش تمرکز و کیفیت یادگیری موسی داشت. علاوه بر این، ارائه روش های خودکنترلی و تمرین مهارت های اجتماعی به کاهش رفتارهای آزاردهنده در خانه نیز کمک نمود. این اقدام پژوهی نشان داد که استفاده از روش های فعال و تعاملی در کلاس و تعامل مثبت با خانواده، می تواند مهارت های تحصیلی و رفتاری دانش آموزان را بهبود بخشد. یافته ها همچنین بیانگر این است که شناسایی مشکلات فردی هر دانش آموز و طراحی راهکارهای اختصاصی، نقش مهمی در ارتقای انگیزه و عملکرد تحصیلی دارد. در نهایت، این پژوهش می تواند الگویی مفید برای همکاران فرهنگی باشد تا با استفاده از شیوه های مشابه، تمرکز و یادگیری دانش آموزان را بهبود بخشند. محدودیت های پژوهش شامل تعداد محدود دانش آموزان و کوتاهی مدت زمان اجرای راهکارها بود که می تواند در پژوهش های آینده مورد توجه قرار گیرد. نتایج حاکی از آن است که اقدام پژوهی، ابزار موثری برای شناسایی چالش ها و ارائه راهکارهای عملی در محیط آموزشی می باشد و می تواند سهمی ارزشمند در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تمرکز ، عملکرد تحصیلی ، اقدام پژوهی ، مطالعه موردی ، همکاری خانواده