تاثیر هوش مصنوعی و فناوری های نوین بر کیفیت یادگیری و چالش های آن در دانش آموزان

این مقاله به بررسی تاثیر هوش مصنوعی و فناوری های نوین بر کیفیت یادگیری دانش آموزان و چالش های همراه آن می پردازد. هدف اصلی، تبیین سازوکارهای بهبود یادگیری از طریق شخصی سازی، بازخورد فوری، تحلیل داده های آموزشی و گسترش فرصت های تمرین هدفمند است و هم زمان، شناسایی پیامدهای ناخواسته مانند شکاف دسترسی، حواس پرتی دیجیتال، وابستگی شناختی به ابزارها، سوگیری های الگوریتمی، تهدیدهای حریم خصوصی و فشارهای روان شناختی را دنبال می کند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است؛ بدین معنا که مفاهیم کلیدی، الگوهای نظری و یافته های پژوهشی مرتبط گردآوری و سپس با رویکرد مقایسه ای و تفسیرمحور تحلیل شدند تا تصویر منسجمی از فرصت ها و مخاطره ها ارائه شود. نتایج نشان می دهد اثر فناوری بر کیفیت یادگیری، وابسته به کیفیت طراحی آموزشی، نقش هدایت گر معلم، سطح سواد دیجیتال دانش آموز، و سیاست های مدرسه در زمینه اخلاق، امنیت داده و مدیریت زمان استفاده است. همچنین، راهبردهای عملی مانند آموزش سواد هوش مصنوعی، تنظیم گری مدرسه محور، ترکیب متعادل فعالیت های حضوری و برخط، و ارزیابی معتبر می تواند پیامدهای منفی را کاهش داده و بهره وری یادگیری را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری های نوین آموزشی ، کیفیت یادگیری ، چالش های دانش آموزان ، سواد دیجیتال ، حریم خصوصی