چگونه توانستم مدیریت زمان و اولویت بندی اثربخش وظایف را در بین کارکنان بهبود ببخشم

این اقدام پژوهی با هدف بهبود مهارت مدیریت زمان و اولویت بندی اثربخش وظایف در بین کارکنان هنرستان فنی و کاردانش عصمت مریوان انجام شد. مسئله اصلی، ضعف در این مهارت ها بود که منجر به کاهش بهره وری، افزایش استرس شغلی و اختلال در تحقق بهینه اهداف آموزشی شده بود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و در چارچوب اقدام پژوهی مشارکتی (مدل PDSA) اجرا گردید. جامعه مورد مطالعه، کلیه کارکنان آموزشی، اداری و فنی هنرستان بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و سرشماری، و با ابزارهای پرسشنامه استاندارد مدیریت زمان، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده مشارکتی مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته های مرحله تشخیص، حاکی از ضعف در برنامه ریزی بلندمدت، آشفتگی در جلسات و حاکمیت فرهنگ «آتش نشانی» بود. بر این اساس، یک بسته مداخله ای چندوجهی شامل: ۱) توانمندسازی فردی از طریق کارگاه آموزشی و کوچینگ گروهی، ۲) اصلاح رویه های سازمانی مانند نظم بخشی به جلسات و استقرار سیستم دیداری کانبان، و ۳) ترویج فرهنگ جمعی با تشکیل جلسات ایستاده هفتگی، طراحی و اجرا شد. ارزیابی پس از مداخله، نشان دهنده بهبود معنادار نمره مدیریت زمان (از ۲.۸۹ به ۳.۴۱)، کاهش ۳۰ درصدی ساعات اضافه کاری، افزایش شفافیت و کاهش محسوس استرس گزارش شده توسط کارکنان بود. نتایج نشان داد که راهکارهای ترکیبی هم زمان فردی، سازمانی و فرهنگی می تواند منجر به ارتقای مدیریت زمان و ایجاد تغییر پایدار در رفتار و فرهنگ کاری گردد. این تجربه به عنوان الگویی کاربردی برای مدیران آموزشی جهت تبدیل محیط های آموزشی به سازمان های یادگیرنده و اثربخش پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مدیریت زمان ، اولویت بندی ، هنرستان فنی ، فرهنگ سازمانی.