آموزش از راه دور و فناوری های نوین آموزشی

تحولات فناوری و ضرورت های جهانی، آموزش از راه دور را از حاشیه به متن گفتمان آموزشی کشانده و گذاری پارادایمیک به سوی الگوهای یادگیرنده محور و تجربه بنیان را موجب شده است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند منابع، به واکاوی ابعاد این تحول در دوازده بخش می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معماری فناوری های نوین، از سکوهای مدیریت یادگیری و کلاس های مجازی همزمان تا ابزارهای واقعیت گسترده و هوش مصنوعی، صرفا بستری هستند که اثربخشی آن ها در گرو طراحی آموزشی هوشمندانه، مبتنی بر نظریه های یادگیری و معطوف به ایجاد حضور و تعامل است. مقاله چالش های عمده این مسیر، شامل شکاف دیجیتالی چندلایه، مخاطرات سلامت روان، دشواری های ارزشیابی اصیل و ملاحظات اخلاقی را تحلیل کرده و تاکید می کند که غلبه بر این موانع مستلزم حکمرانی نوین و سیاست گذاری یکپارچه در سطوح کلان، میانی و خرد است. در افق پیش رو، تلفیق هوشمندانه فضای فیزیکی و دیجیتال در قالب اکوسیستم های یادگیری ترکیبی شخصی شده، آینده آموزش را شکل خواهد داد. نتیجه گیری کل مقاله بر این اصل استوار است که تحقق ظرفیت کامل فناوری های نوین در گروی قرارگرفتن آن ها در خدمت اهداف متعالی تربیتی، با محوریت عدالت، کیفیت و حفظ ارتباط انسانی معنادار است.

کلیدواژه ها:

آموزش از راه دور ، فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری ترکیبی ، طراحی آموزشی ، شکاف دیجیتالی.