بررسی اثربخشی آموزش معکوس بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش معکوس بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. با توجه به تحولات فناوری های آموزشی و نیاز به ارتقای کیفیت یادگیری، آموزش معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری مورد توجه نظام های آموزشی قرار گرفته است. این مقاله تلاش دارد با تبیین مبانی نظری و تحلیل یافته های پژوهشی موجود، نقش آموزش معکوس را در بهبود یادگیری، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت انگیزه تحصیلی و ارتقای درک مفاهیم درسی در دوره ابتدایی بررسی کند. روش تحقیق در این مطالعه تحلیلی–توصیفی بوده و داده ها با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. نتایج حاصل از تحلیل مطالعات پیشین نشان می دهد که آموزش معکوس می تواند با فراهم سازی فرصت یادگیری فردمحور، افزایش تعامل معلم و دانش آموز، و استفاده موثر از زمان کلاس، تاثیر مثبتی بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی داشته باشد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که اجرای موفق آموزش معکوس نیازمند آمادگی معلمان، دسترسی به ابزارهای فناورانه و طراحی مناسب محتوای آموزشی است. در مجموع، آموزش معکوس به عنوان رویکردی کارآمد می تواند نقش موثری در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری در مقطع ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، یادگیری دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، فناوری آموزشی ، روش های نوین تدریس