بررسی تاثیر آزمایش های تعاملی بر پرورش علاقه دانش آموزان به علوم و تقویت مهارت های تفکر علمی

آموزش علوم با هدف ارتقاء مهارت های تفکر علمی و جلب توجه دانش آموزان به این رشته، یکی از چالش های با اهمیت در نظام آموزشی به شمار می آید. آزمایش های تعاملی به عنوان متدهایی فعال و مشارکتی، فرصتی بی نظیر برای تمرین مهارت های پژوهش و حل مسائل فراهم می کنند. این آزمایش ها که شامل فعالیت های عملی در کلاس و شبیه سازی های دیجیتال هستند، تجربه ای مستقیم از فرآیند علمی را برای دانش آموزان به ارمغان می آورند و سبب تقویت تفکر انتقادی، مهارت تحلیل داده ها و درک عمیق تر مفاهیم علمی می شوند. تحقیقات مختلف نشان می دهند که آموزش مبتنی بر آزمایش های تعاملی، به طور قابل توجهی انگیزه و علاقه دانش آموزان نسبت به علوم را افزایش می دهد و آنان را به مشارکت در فرآیند یادگیری فعال ترغیب می کند. این رویکرد به غیر از بهبود مهارت های شناختی، موجب ارتقای توانایی های اجتماعی و همکاری گروهی نیز می شود، زیرا دانش آموزان در فعالیت های گروهی علمی، بحث، تبادل نظر و حل چالش ها را تجربه می کنند. همچنین، شبیه سازی های دیجیتال امکان انجام آزمایش های کم هزینه و پیچیده را فراهم می آورند و به نوبه خود یادگیری را برای همه دانش آموزان عادلانه تر و جذاب تر می سازند. با در نظر گرفتن اهمیت مهارت های تفکر علمی در آموزش نسل های آینده، بررسی تاثیر آزمایش های تعاملی بر علاقه و انگیزه یادگیری علوم از اهمیت بالایی برخوردار است. این مقاله با مرور و تحلیل مطالعات موجود، نتایج تاثیر آموزش مهارت های تفکر علمی از طریق آزمایش های تعاملی را بر طرز تفکر و علاقه دانش آموزان بررسی کرده و پیشنهادات عملی برای بهبود کیفیت آموزش علوم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش علوم ، مهارت های تفکر علمی ، آزمایش های تعاملی ، شبیه سازی دیجیتال ، انگیزه برای یادگیری ، علاقه دانش آموزان ، یادگیری فعال ، مهارت های حل مسئله.