مطالعه تاثیر برنامه های آموزش چندحسی در تقویت مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان با نیازهای ویژه

برنامه های آموزش چندحسی، به عنوان یک رویکرد نوآورانه در امر آموزش، با استفاده همزمان از کانال های حسی مختلف شامل بینایی، شنوایی، لمسی و حرکتی، به طور قابل توجهی در تقویت مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان با نیازهای ویژه موثر بوده اند. در این مقاله، به بررسی اثربخشی این برنامه ها در توسعه توانایی های سواد پایه، بر اساس مطالعات انجام شده در ایران، پرداخته می شود. روش تحقیق به صورت مرور نظام مند بر روی منابع فارسی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۳ و در پایگاه های اطلاعاتی علمی مانند SID، نورمگز، مگیران و ایرانداک انجام شده است. معیارهای انتخاب شامل تحقیقاتی است که به ارزیابی مستقیم مداخلات چندحسی بر مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری، کم توانی ذهنی یا اختلالات ارتباطی می پردازند. یافته ها نشان می دهند که برنامه های آموزشی چندحسی، به ویژه استفاده از روش های ترکیبی دیداری-شنیداری-لمسی، در افزایش سرعت خواندن، درک مطلب، بهبود املاء و کاهش خطاهای نوشتاری دانش آموزان موثر بوده اند. همچنین، شواهد نشان می دهند که مداخلات چندحسی به بهبود انگیزش تحصیلی و ایجاد خودپنداره ای مثبت نیز کمک می کنند. با این حال، محدودیت هایی نظیر کمبود پژوهش های طولی، تعدد و ناهمگونی نمونه ها و فقدان ابزارهای سنجش استاندارد در ایران وجود دارد. نتیجه گیری این مطالعه بر ضرورت گسترش استفاده از روش های چندحسی در نظام آموزشی کشور تاکید دارد و پیشنهاد می کند که با بومی سازی آموزه ها و تقویت مهارت های معلمان، سیاست گذاران آموزشی به تقویت کیفیت یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، اختلالات یادگیری ، مهارت های خواندن ، مهارت های نوشتن ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، ایران