مروری بر معماری پایگاه داده های ابری و چالش های طراحی آن ها

با رشد سامانه های مبتنی بر رایانش ابری و افزایش حجم و تنوع داده ها، طراحی و به کارگیری پایگاه داده های بومی ابر ، توزیع شده، چند ابری و ابر ترکیبی به یکی از چالش های اصلی زیرساخت های نوین تبدیل شده است. مسئله اصلی این پژوهش بررسی میزان کارایی، مقیاس پذیری، قابلیت اطمینان، امنیت و انطباق پذیری این معماری ها در مقایسه با رویکردهای سنتی پایگاه داده است. فرضیه اصلی این مطالعه آن است که معماری های بومی ابر و ترکیبی با بهره گیری از فناوری های توزیع شده، خودکارسازی و ذخیره سازی پیشرفته می توانند عملکرد و تاب آوری سامانه های داده محور را به طور معناداری بهبود دهند، هرچند چالش هایی در زمینه مدیریت پیچیدگی، هزینه و انطباق مقرراتی باقی می ماند. در این مقاله، از روش مرور نظام مند ادبیات پژوهش استفاده شده و ۱۷ مقاله علمی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ شامل مقالات مروری و پژوهشی مورد تحلیل و دسته بندی قرار گرفته اند. فرایند بررسی بر مبنای استخراج معماری های پیشنهادی، رویکردهای بهینه سازی عملکرد، روش های مهاجرت پایگاه داده، راهکارهای تحمل پذیری خطا، بازیابی پس از بحران، DevOps ابری، ذخیره سازی پیشرفته و نقش قابلیت مشاهده پذیری و انطباق با مقررات انجام شده است. نتایج تحلیل نشان می دهد که پایگاه داده های بومی ابر و معماری های چند ابری و ابر ترکیبی در مقایسه با مدل های متمرکز سنتی، از نظر مقیاس پذیری، انعطاف پذیری و دسترس پذیری بهبود قابل توجهی داشته اند و استفاده از خودکارسازی، DevOps و ذخیره سازی های نوین منجر به افزایش کارایی و کاهش زمان بازیابی شده است. بااین حال، پیچیدگی مدیریت داده در محیط های ناهمگون، تضمین امنیت و انطباق مقرراتی و کنترل هزینه ها همچنان از چالش های کلیدی شناسایی شده هستند. این مطالعه با جمع بندی نتایج، میزان موفقیت رویکردهای نوین را تایید کرده و ضرورت پژوهش های آینده در جهت ساده سازی مدیریت، افزایش هوشمندی و بهبود امنیت پایگاه داده های ابری را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

پایگاه داده های ابری ، معماری بومی ابر ، ابر ترکیبی ، پایگاه داده های توزیع شده ، مقیاس پذیری