تاثیر داستان های مصور دیجیتال بر تقویت مهارت های نوشتاری کودکان

در دنیای امروز که فناوری دیجیتال به بخش جدایی ناپذیر زندگی کودکان تبدیل شده است، استفاده از ابزارهای نوین آموزشی برای تقویت مهارت های نوشتاری بیش از پیش اهمیت یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر داستان های مصور دیجیتال بر مهارت های نوشتاری دانش آموزان پایه سوم ابتدایی انجام شد. روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. نمونه ای به حجم ۶۰ نفر (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. مداخله آموزشی طی ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای با استفاده از نرم افزارهای داستان سرایی دیجیتال اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل آزمون استاندارد مهارت نوشتاری و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. نتایج تحلیل t مستقل نشان داد که میانگین نمرات مهارت نوشتاری گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است t =۴.۵۶) ، ,p <۰.۰۰۱ اندازه اثر = ۱/۱۸). تحلیل محتوای کیفی نیز سه تم اصلی «افزایش انگیزه و لذت نوشتن»، «تقویت خلاقیت روایی» و «بهبود انسجام و غنای زبانی» را آشکار ساخت. یافته ها حاکی از آن است که داستان های مصور دیجیتال می توانند به عنوان ابزاری موثر در برنامه های آموزشی دوره ابتدایی به کار گرفته شوند و زمینه ساز تحول در شیوه های سنتی آموزش نوشتن گردند.

کلیدواژه ها:

داستان های مصور دیجیتال ، مهارت های نوشتاری ، دانش آموزان ابتدایی ، داستان سرایی دیجیتال ، سواد چندرسانه ای ، آموزش خلاق