بررسی مولفه های “هویت فرهنگی-قومیت” و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اقلیت ها

ترک تحصیل یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی در مناطق محروم و چندفرهنگی به شمار می رود که ریشه های آن را می توان در عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی جست وجو کرد. در این میان، نادیده گرفتن هویت فرهنگی و ضعف در آموزش مهارت های عاطفی–اجتماعی، زمینه کاهش انگیزش تحصیلی، افت احساس تعلق مدرسه ای و افزایش احتمال ترک تحصیل دانش آموزان را فراهم می سازد. مساله اصلی پژوهش حاضر بررسی اثرهای آموزش سواد عاطفی بر کاهش نرخ ترک تحصیل دانش آموزان با تاکید بر نقش هویت فرهنگی در مدارس مناطق محروم است. هدف پژوهش تبیین رابطه بین آموزش سواد عاطفی، تقویت هویت فرهنگی–قومیتی، افزایش احساس تعلق مدرسه ای و کاهش گرایش به ترک تحصیل می باشد.این پژوهش از نظر روش، توصیفی–تحلیلی و از نظر شیوه گردآوری داده ها کتابخانه ای است و با استفاده از تحلیل نظام مند مطالعات داخلی و خارجی مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد آموزش سواد عاطفی موجب بهبود خودآگاهی هیجانی، تنظیم هیجان و مهارت های ارتباطی دانش آموزان شده و از طریق تقویت احساس ارزشمندی و پذیرش هویت فرهنگی، نگرش مثبت تری نسبت به مدرسه ایجاد می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق آموزش سواد عاطفی با رویکردهای آموزشی حساس به فرهنگ می تواند به عنوان راهبردی موثر در کاهش ترک تحصیل و ارتقای عدالت آموزشی مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی ، ترک تحصیل ، هویت فرهنگی ، احساس تعلق مدرسه ای ، مناطق محروم