نقش کلیدی تقویت مهارت های ارتباطی و هوش هیجانی در بهبود تعاملات آموزشی: معلمان، دانش آموزان و اولیا

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین نقش مهارت های ارتباطی و هوش هیجانی در ارتقای کیفیت تعاملات معلمان با ذینفعان آموزشی (دانش آموزان، اولیا و همکاران) است. رویکرد این پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات مروری و کتابخانه ای است. با توجه به اهمیت بعد عاطفی و ارتباطی در فرآیند تدریس، این مقاله به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه معلمان با بهره گیری از هوش هیجانی و مهارت های کلامی و غیرکلامی می توانند محیطی سازنده و پویا ایجاد کنند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که بین هوش هیجانی معلمان و موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی دانش آموزان و رضایت اولیا رابطه ای معنادار وجود دارد. همچنین، مهارت های ارتباطی موثر ابزاری ضروری برای مدیریت کلاس، حل تعارضات و ایجاد همکاری با همکاران است. نتایج حاکی از آن است که برنامه ریزی برای ارتقای این مهارت ها در دوره های تربیت معلم و آموزش ضمن خدمت، امری اجتناب ناپذیر برای تحقق اهداف آموزشی است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، هوش هیجانی ، تعامل آموزشی ، مدیریت کلاس ، همکاری مدرسه و خانواده ، توسعه حرفه ای معلم.