مهارت خودراهبری در یادگیری: مولفه ها و راهکارهای تقویت آن در مدارس

در عصر اطلاعات که با گسترش فزاینده دانش و تغییرات پرشتاب در فناوری های دیجیتال مشخص می شود، ضرورت پرورش یادگیرندگان مستقل که قادر به مدیریت فرآیند یادگیری خود باشند، به یک اولویت آموزشی تبدیل شده است. این مقاله با هدف تبیین مولفه های کلیدی مهارت خودراهبری در یادگیری و ارائه راهکارهای عملی برای تقویت آن در محیط مدرسه انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع مروری نظری با رویکردی تحلیلی-توصیفی است که بر اساس مطالعه و تحلیل منابع معتبر علمی در این حوزه صورت پذیرفته است. یافته های پژوهش منجر به شناسایی پنج مولفه اصلی خودراهبری شامل خودکنترلی، انگیزش درونی، خودارزیابی، خودمدیریتی و تفکر انتقادی گردید. بر این اساس، راهکارهای عملی در سه سطح طراحی و ارائه شده است: در سطح "معلم"، تغییر نقش از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر فرآیند یادگیری؛ در سطح "فعالیت آموزشی"، طراحی تکالیف یادگیری مبتنی بر حل مساله و پروژه های تحقیقی؛ و در سطح "مدیریت مدرسه"، ایجاد محیط فیزیکی و روانی حمایتگر و انعطاف پذیر. این راهکارها در کنار یکدیگر می توانند بستری مناسب برای تربیت یادگیرندگان خودراهبر فراهم آورند که نه تنها در موقعیت فعلی موفق باشند، بلکه برای یادگیری مادام العمر در جهان پیچیده و در حال تغییر آینده نیز آماده شوند.

کلیدواژه ها:

خودراهبری در یادگیری ، یادگیری مادام العمر ، مدرسه مبتنی بر شایستگی ، نقش معلم