تدریس مبتنی بر خلاقیت معلمان و افزایش انگیزش دانش آموزان در آموزش

تحولات شتابان قرن بیست ویکم، به ویژه در حوزه فناوری های نوین و تغییر ماهیت یادگیری، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی مواجه ساخته است که مستلزم بازاندیشی جدی در شیوه های تدریس و نقش معلمان است. در این میان، تدریس مبتنی بر خلاقیت به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، جایگاه برجسته ای در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان یافته است. خلاقیت معلمان نه صرفا به معنای استفاده از روش های نو، بلکه به مثابه توانایی طراحی محیط های یادگیری پویا، انعطاف پذیر و معنادار تلقی می شود که بتواند نیازهای شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان را پاسخ دهد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش تدریس مبتنی بر خلاقیت معلمان در افزایش انگیزش دانش آموزان در آموزش، انجام شده است. یافته های مروری نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای خلاقانه همچون یادگیری مشارکتی، مسئله محور، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، و توجه به تفاوت های فردی، نقش معناداری در افزایش انگیزش درونی، خودکارآمدی تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان دارد. همچنین، خلاقیت معلمان می تواند با ایجاد احساس شایستگی، خودمختاری و تعلق اجتماعی، زمینه ساز یادگیری عمیق و پایدار شود. از سوی دیگر، شواهد پژوهشی حاکی از آن است که نبود حمایت سازمانی، ساختارهای آموزشی انعطاف ناپذیر و کمبود آموزش های حرفه ای، از مهم ترین موانع توسعه تدریس خلاقانه محسوب می شوند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که تقویت خلاقیت معلمان نه تنها یک انتخاب آموزشی، بلکه ضرورتی راهبردی برای افزایش انگیزش تحصیلی و بهبود کیفیت آموزش در نظام های آموزشی معاصر است. این مطالعه می تواند مبنایی نظری برای تصمیم گیری مدیران آموزشی و برنامه ریزان در راستای توسعه سیاست های حمایت کننده از تدریس خلاقانه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاقانه ، خلاقیت معلمان ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال ، آموزش و پرورش.