تحلیل بازآفرینی مفاهیم تربیتی برای کودکان دهه ۸۰ و ۹۰ با تاکید بر مثنوی مولوی

هدف اصلی این پژوهش تحلیل بازآفرینی مفاهیم تربیتی برای کودکان دهه ۸۰ و ۹۰ با تاکید بر مثنوی مولوی بود. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی بود. به منظور جمع آوری داده ها از روش کتابخانه ای و اسنادی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل داستان های بازنویسی و بازآفرینی شده متون منظوم کهن ادب فارسی «داستان های زیبایی مثنوی معنوی» اثر مصطفی حسنلو برای کودکان دهه ۸۰ و ۹۰ بود. نتایج نشان داد که شروع کتاب مثنوی معنوی با ۱۸ بیت «نی نامه» آغاز می شود که حسنلو از ذکر این ابیات در بازنویسی خود اجتناب ورزیده است. حسنلو داستان های خود را با عباراتی چون «در زمان های بسیار دور، در زمان های گذشته، روزی روزگاری و...» که مناسب مخاطب نوجوان است، آغاز می کند. نویسنده در پایان داستان ها به صورت مستقیم در ذیل تیتری جداگانه تحت عنوان «پیام داستان»، پیام داستان را بازگو می کند و هیچ گونه دخل و تصوری و حضوری در داستان ندارد. در واقع می توان گفت نویسنده تغییری در عناصری چون شخصیت های داستان هایش، زاویه دید، طرح و هسته، سبک گفتگوها، لحن و گره گشایی ها و گره افکنی ها نداده است و به نظر می رسد نویسنده به موازین اصول بازنویسی (عدم تغییر در عناصر داستان اصلی) پایبند بوده و تنها به بازنویسی داستان ها پرداخته است. هدف اصلی این پژوهش تحلیل بازآفرینی مفاهیم تربیتی برای کودکان دهه ۸۰ و ۹۰ با تاکید بر مثنوی مولوی بود. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی بود. به منظور جمع آوری داده ها از روش کتابخانه ای و اسنادی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل داستان های بازنویسی و بازآفرینی شده متون منظوم کهن ادب فارسی «داستان های زیبایی مثنوی معنوی» اثر مصطفی حسنلو برای کودکان دهه ۸۰ و ۹۰ بود. نتایج نشان داد که شروع کتاب مثنوی معنوی با ۱۸ بیت «نی نامه» آغاز می شود که حسنلو از ذکر این ابیات در بازنویسی خود اجتناب ورزیده است. حسنلو داستان های خود را با عباراتی چون «در زمان های بسیار دور، در زمان های گذشته، روزی روزگاری و...» که مناسب مخاطب نوجوان است، آغاز می کند. نویسنده در پایان داستان ها به صورت مستقیم در ذیل تیتری جداگانه تحت عنوان «پیام داستان»، پیام داستان را بازگو می کند و هیچ گونه دخل و تصوری و حضوری در داستان ندارد. در واقع می توان گفت نویسنده تغییری در عناصری چون شخصیت های داستان هایش، زاویه دید، طرح و هسته، سبک گفتگوها، لحن و گره گشایی ها و گره افکنی ها نداده است و به نظر می رسد نویسنده به موازین اصول بازنویسی (عدم تغییر در عناصر داستان اصلی) پایبند بوده و تنها به بازنویسی داستان ها پرداخته است.

کلیدواژه ها:

نوجوانان ، کودکان ، پیام های تربیتی ، مولوی ، مصطفی حسنلو