جایگاه تربیت زیست محیطی در مبانی فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی
سال انتشار: 782
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 4
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JSIED-4-5_012
تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هدف از انجام این پژوهش تببین جایگاه تربیت زیست محیطی در مبانی فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی است. تربیت زیست محیطی مقوله ای است که بشر برای گذر از بحران محیط زیست محتاج به آن است. بنابراین لازم است به استخراج راهکارهای عملی این بعد تربیت بر اساس بنیانی محکم پرداخته شود؛ اما از آنجا که انسان نیازمند هدایت الهی است و دین اسلام، دین پیامبر خاتم است، لذا اساس کار بر اسلام نهاده شده تا از قلب آیات قرآن و روایات ائمه، مفهوم و قواعد تربیت زیست محیطی در اسلام کشف و شناسایی گردد. برای این منظور از روش تحقیق کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی استفاده شده است. یافته ها بیانگر این است که اسلام، محیط زیست را واحدی غیر قابل تجزیه در نظر می گیرد و بین انسان و محیط زیست در جهان هستی، جدائی قائل نیست. این رویکرد ریشه در جهان بینی توحیدی دارد، یعنی جهان و آنچه در اوست، ماهیت از اویی و به سوی اویی دارد. طبیعت و محیط زیست به عنوان نشانه ای از قدرت و عظمت الهی توصیف شده که انسان آن گونه که شایسته اوست، نسبت به آن ها متعهد می نماید. بر پایه رویکرد تربیت زیست محیطی بر اساس تعالیم اسلامی، روش های تربیتی مبتنی بر ایجاد نگرش به مطالعه طبیعت به عنوان جلوه های الهی، هم سنخی انسان و طبیعت، احیای پیوند بین علم و معنویت و قداست بخشی به کاشت درختان و پرورش گیاهان برای تربیت زیست محیطی قابل ارائه است. هدف از انجام این پژوهش تببین جایگاه تربیت زیست محیطی در مبانی فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی است. تربیت زیست محیطی مقوله ای است که بشر برای گذر از بحران محیط زیست محتاج به آن است. بنابراین لازم است به استخراج راهکارهای عملی این بعد تربیت بر اساس بنیانی محکم پرداخته شود؛ اما از آنجا که انسان نیازمند هدایت الهی است و دین اسلام، دین پیامبر خاتم است، لذا اساس کار بر اسلام نهاده شده تا از قلب آیات قرآن و روایات ائمه، مفهوم و قواعد تربیت زیست محیطی در اسلام کشف و شناسایی گردد. برای این منظور از روش تحقیق کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی استفاده شده است. یافته ها بیانگر این است که اسلام، محیط زیست را واحدی غیر قابل تجزیه در نظر می گیرد و بین انسان و محیط زیست در جهان هستی، جدائی قائل نیست. این رویکرد ریشه در جهان بینی توحیدی دارد، یعنی جهان و آنچه در اوست، ماهیت از اویی و به سوی اویی دارد. طبیعت و محیط زیست به عنوان نشانه ای از قدرت و عظمت الهی توصیف شده که انسان آن گونه که شایسته اوست، نسبت به آن ها متعهد می نماید. بر پایه رویکرد تربیت زیست محیطی بر اساس تعالیم اسلامی، روش های تربیتی مبتنی بر ایجاد نگرش به مطالعه طبیعت به عنوان جلوه های الهی، هم سنخی انسان و طبیعت، احیای پیوند بین علم و معنویت و قداست بخشی به کاشت درختان و پرورش گیاهان برای تربیت زیست محیطی قابل ارائه است.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :