تاثیر تعامل با همتایان و نفوذ اجتماعی بر یادگیری درک شده دانش آموزان دوره ابتدایی با نقش میانجی درگیری

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تعامل با همتایان و نفوذ اجتماعی بر یادگیری درک شده دانش آموزان دوره ابتدایی با نقش میانجی درگیری تحصیلی است. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و با هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان تنکابن بود. با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل چهار پرسشنامه معتبر برگرفته از مطالعه چانگ و پن (۲۰۲۳) بود که به ترتیب متغیرهای تعامل با همتایان، نفوذ اجتماعی، درگیری تحصیلی و یادگیری درک شده را در قالب مقیاس لیکرت پنج درجه ای می سنجیدند. داده ها با استفاده از نرم افزار Smart PLS و آزمون مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تعامل با همتایان و نفوذ اجتماعی هر دو تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری درک شده دارند. همچنین، درگیری تحصیلی به عنوان متغیر میانجی، نقش تقویت کننده ای در رابطه بین تعاملات اجتماعی و یادگیری ایفا کرد. ضرایب مسیر، آماره های t و نتایج بوت استرپ نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. یافته ها تاکید می کنند که کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان و احساس تعلق و درگیری در فرآیند یادگیری نقش تعیین کننده ای در بهبود یادگیری ادراک شده دارد. طراحی محیط های آموزشی مبتنی بر تعامل و حمایت اجتماعی می تواند موجب ارتقاء نتایج تحصیلی شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تعامل با همتایان و نفوذ اجتماعی بر یادگیری درک شده دانش آموزان دوره ابتدایی با نقش میانجی درگیری تحصیلی است. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و با هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان تنکابن بود. با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل چهار پرسشنامه معتبر برگرفته از مطالعه چانگ و پن (۲۰۲۳) بود که به ترتیب متغیرهای تعامل با همتایان، نفوذ اجتماعی، درگیری تحصیلی و یادگیری درک شده را در قالب مقیاس لیکرت پنج درجه ای می سنجیدند. داده ها با استفاده از نرم افزار Smart PLS و آزمون مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تعامل با همتایان و نفوذ اجتماعی هر دو تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری درک شده دارند. همچنین، درگیری تحصیلی به عنوان متغیر میانجی، نقش تقویت کننده ای در رابطه بین تعاملات اجتماعی و یادگیری ایفا کرد. ضرایب مسیر، آماره های t و نتایج بوت استرپ نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. یافته ها تاکید می کنند که کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان و احساس تعلق و درگیری در فرآیند یادگیری نقش تعیین کننده ای در بهبود یادگیری ادراک شده دارد. طراحی محیط های آموزشی مبتنی بر تعامل و حمایت اجتماعی می تواند موجب ارتقاء نتایج تحصیلی شود.

کلیدواژه ها:

Peer interaction ، social influence ، perceived learning ، academic engagement ، elementary students