ضرورت ها و ظرفیت های حکمت خسروانی برای توسعه ایران

در دوران معاصر، توسعه تبدیل به یک ضرورت شده و فارغ از عنوان و اسم آن، کمتر کسی هست که رسم توسعه را نیز منکر شود و یا لااقل بی اعتنا به ثمرات آن باشد. ایرانیان هم در دو سده اخیر و بعد از ناکامی در جنگ با همسایگان شمالی، همواره مترصد قرار گرفتن در مسیر توسعه بوده اند و هر بار که فرصتی تاریخی دست داده، شانس خود را امتحان کرده اند و خواستار ورود و بقا در مدار توسعه بوده اند و در این میان، شکست ها و توفیقاتی نیز رقم خورده است، اما قدر مسلم آنکه توفیقات مان، مسلط و مداوم نبوده است. این ناکامی ها را می توان از ابعاد مختلفی بررسی کرد، اما در اینجا ریشه ها واکاوی شده اند؛ و آن بی توجهی به زمینه ها و داشته های فکری و فرهنگی ایران است و لذا از قدیمی ترین و در عین حال از غنی ترین اندوخته های فکری این سرزمین که همان «حکمت خسروانی» است سراغی گرفته شده تا از ظرفیت های آن برای توسعه پایدار در ایران استفاده شود و برای اثبات ممکن و مطلوب بودن این پیشنهاد، از رهیافت «نهادگرایی جدید» و مستمسک قرار دادن دو مفهوم مندرج در آن، یعنی «وابستگی به مسیر طی شده» و «ضخامت نهادی» بهره گرفته ایم. در دوران معاصر، توسعه تبدیل به یک ضرورت شده و فارغ از عنوان و اسم آن، کمتر کسی هست که رسم توسعه را نیز منکر شود و یا لااقل بی اعتنا به ثمرات آن باشد. ایرانیان هم در دو سده اخیر و بعد از ناکامی در جنگ با همسایگان شمالی، همواره مترصد قرار گرفتن در مسیر توسعه بوده اند و هر بار که فرصتی تاریخی دست داده، شانس خود را امتحان کرده اند و خواستار ورود و بقا در مدار توسعه بوده اند و در این میان، شکست ها و توفیقاتی نیز رقم خورده است، اما قدر مسلم آنکه توفیقات مان، مسلط و مداوم نبوده است. این ناکامی ها را می توان از ابعاد مختلفی بررسی کرد، اما در اینجا ریشه ها واکاوی شده اند؛ و آن بی توجهی به زمینه ها و داشته های فکری و فرهنگی ایران است و لذا از قدیمی ترین و در عین حال از غنی ترین اندوخته های فکری این سرزمین که همان «حکمت خسروانی» است سراغی گرفته شده تا از ظرفیت های آن برای توسعه پایدار در ایران استفاده شود و برای اثبات ممکن و مطلوب بودن این پیشنهاد، از رهیافت «نهادگرایی جدید» و مستمسک قرار دادن دو مفهوم مندرج در آن، یعنی «وابستگی به مسیر طی شده» و «ضخامت نهادی» بهره گرفته ایم.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، حکمت خسروانی ، دانش بومی ، ضخامت نهادی ، نازکی نهادی ، نهادگرایی جدید ، وابستگی به مسیر طی شده