آسیب شناسی شایسته محوری مدیران سازمان های دولتی (مطالعه موردی: سازمان برنامه و بودجه کشور)

هدف این پژوهش شناسایی و اعتبارسنجی آسیب ها و موانع موثر بر انحراف از شایسته محوری در فرآیند انتخاب و ارتقای مدیران در سازمان برنامه و بودجه کشور است. این تحقیق با رویکرد کیفی انجام شد. در مرحله اکتشافی، ۱۹ خبره سازمانی و دانشگاهی با استفاده از نمونه گیری گلوله برفی انتخاب و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته داده ها جمع آوری شد. تحلیل مضمون با الگویی نظام مند و نرم افزار تخصصی انجام گرفت. در مرحله اعتباریابی، ۲۰ خبره با روش دلفی سه مرحله ای مشارکت داشتند و تحلیل داده ها با آمار توصیفی انجام شد. روایی با بازنگری خبرگان و پایایی با آزمون مجدد تایید گردید. تحلیل کیفی منجر به استخراج ۴ تم اصلی، ۱۲ تم فرعی و ۴۸ شاخص شد. تم های اصلی شامل آسیب های فرهنگی و اجتماعی، مدیریتی و ساختاری، اقتصادی و مالی، و اخلاقی و حرفه ای بودند. در بخش اعتباریابی، تمام تم های فرعی تایید شدند. بالاترین امتیاز مربوط به نبود فرهنگ شایسته سالاری، فساد مالی و ناکارآمدی در تخصیص منابع، و عدم پاسخگویی و شفافیت در عملکرد مدیران بود. نتایج نشان می دهد که انحراف از شایسته محوری حاصل تعامل مجموعه ای از عوامل چندبعدی است که در قالب ضعف های فرهنگی، ساختاری، اقتصادی و اخلاقی بروز می کنند. اصلاح این وضعیت مستلزم بازطراحی نظام های انتخاب مدیران، استقرار سازوکارهای شفافیت و پاسخگویی، تقویت نظارت، و تحول در فرآیندهای مدیریت منابع انسانی در سطح کلان است. هدف این پژوهش شناسایی و اعتبارسنجی آسیب ها و موانع موثر بر انحراف از شایسته محوری در فرآیند انتخاب و ارتقای مدیران در سازمان برنامه و بودجه کشور است. این تحقیق با رویکرد کیفی انجام شد. در مرحله اکتشافی، ۱۹ خبره سازمانی و دانشگاهی با استفاده از نمونه گیری گلوله برفی انتخاب و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته داده ها جمع آوری شد. تحلیل مضمون با الگویی نظام مند و نرم افزار تخصصی انجام گرفت. در مرحله اعتباریابی، ۲۰ خبره با روش دلفی سه مرحله ای مشارکت داشتند و تحلیل داده ها با آمار توصیفی انجام شد. روایی با بازنگری خبرگان و پایایی با آزمون مجدد تایید گردید. تحلیل کیفی منجر به استخراج ۴ تم اصلی، ۱۲ تم فرعی و ۴۸ شاخص شد. تم های اصلی شامل آسیب های فرهنگی و اجتماعی، مدیریتی و ساختاری، اقتصادی و مالی، و اخلاقی و حرفه ای بودند. در بخش اعتباریابی، تمام تم های فرعی تایید شدند. بالاترین امتیاز مربوط به نبود فرهنگ شایسته سالاری، فساد مالی و ناکارآمدی در تخصیص منابع، و عدم پاسخگویی و شفافیت در عملکرد مدیران بود. نتایج نشان می دهد که انحراف از شایسته محوری حاصل تعامل مجموعه ای از عوامل چندبعدی است که در قالب ضعف های فرهنگی، ساختاری، اقتصادی و اخلاقی بروز می کنند. اصلاح این وضعیت مستلزم بازطراحی نظام های انتخاب مدیران، استقرار سازوکارهای شفافیت و پاسخگویی، تقویت نظارت، و تحول در فرآیندهای مدیریت منابع انسانی در سطح کلان است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، شایسته محوری ، شایستگی مدیران ، سازمان برنامه و بودجه کشور.