تاثیر طراحی و توسعه پایدار شهری بر شادکامی و کیفیت زندگی شهری شهروندان (مطالعه موردی: شهر سراب)

هدف این پژوهش بررسی تاثیر طراحی و توسعه پایدار شهری بر شادکامی و کیفیت زندگی شهری شهروندان شهر سراب بود. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و با روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل شهروندان ۱۵ تا ۶۴ سال شهر سراب (۳۹,۷۴۲ نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۰ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل سه پرسشنامه استاندارد توسعه پایدار شهری (۱۷ سوال)، شادکامی آکسفورد (۲۹ سوال) و کیفیت زندگی شهری (۴۵ سوال) بود که روایی محتوایی آنها توسط متخصصان و پایایی آنها با آلفای کرونباخ بین ۰.۷۷۸ تا ۰.۹۶۲ تایید شد. تحلیل داده ها با آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفت. نتایج نشان داد طراحی و توسعه پایدار شهری اثر مثبت و معناداری بر شادکامی (R=۰.۲۴۲, P<۰.۰۰۱) و کیفیت زندگی شهری (R=۰.۷۳۴, P<۰.۰۰۱) دارد. همچنین رگرسیون چندگانه نشان داد که ۵۳.۹ درصد از واریانس کیفیت زندگی شهری توسط توسعه پایدار شهری تبیین می شود، در حالی که این مقدار برای شادکامی ۵.۷ درصد بود. در میان مولفه های توسعه پایدار، بعد اجتماعی با Beta=۰.۴۸۰ قوی ترین پیش بین کیفیت زندگی شهری و پس از آن ابعاد اقتصادی (۰.۲۹۵) و زیست محیطی (۰.۲۱۸) قرار گرفتند. نتایج بیانگر آن است که توسعه پایدار شهری به طور معنادار موجب ارتقای کیفیت زندگی و شادکامی شهروندان شهر سراب می شود و به ویژه بعد اجتماعی نقش محوری در تبیین کیفیت زندگی شهری دارد؛ بنابراین تقویت ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی در برنامه ریزی شهری ضروری است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر طراحی و توسعه پایدار شهری بر شادکامی و کیفیت زندگی شهری شهروندان شهر سراب بود. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و با روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل شهروندان ۱۵ تا ۶۴ سال شهر سراب (۳۹,۷۴۲ نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۰ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل سه پرسشنامه استاندارد توسعه پایدار شهری (۱۷ سوال)، شادکامی آکسفورد (۲۹ سوال) و کیفیت زندگی شهری (۴۵ سوال) بود که روایی محتوایی آنها توسط متخصصان و پایایی آنها با آلفای کرونباخ بین ۰.۷۷۸ تا ۰.۹۶۲ تایید شد. تحلیل داده ها با آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفت. نتایج نشان داد طراحی و توسعه پایدار شهری اثر مثبت و معناداری بر شادکامی (R=۰.۲۴۲, P<۰.۰۰۱) و کیفیت زندگی شهری (R=۰.۷۳۴, P<۰.۰۰۱) دارد. همچنین رگرسیون چندگانه نشان داد که ۵۳.۹ درصد از واریانس کیفیت زندگی شهری توسط توسعه پایدار شهری تبیین می شود، در حالی که این مقدار برای شادکامی ۵.۷ درصد بود. در میان مولفه های توسعه پایدار، بعد اجتماعی با Beta=۰.۴۸۰ قوی ترین پیش بین کیفیت زندگی شهری و پس از آن ابعاد اقتصادی (۰.۲۹۵) و زیست محیطی (۰.۲۱۸) قرار گرفتند. نتایج بیانگر آن است که توسعه پایدار شهری به طور معنادار موجب ارتقای کیفیت زندگی و شادکامی شهروندان شهر سراب می شود و به ویژه بعد اجتماعی نقش محوری در تبیین کیفیت زندگی شهری دارد؛ بنابراین تقویت ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی در برنامه ریزی شهری ضروری است.

کلیدواژه ها:

طراحی و توسعه پایدار شهری ، شادکامی ، کیفیت زندگی شهری ، پایداری اجتماعی.