بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر پروژه بر رشد مهارت های همکاری و کار تیمی در دانش آموزان پایه های مختلف

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر پروژه (PBL) بر رشد مهارت های همکاری و کار تیمی در دانش آموزان پایه های مختلف تحصیلی بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی و متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۱۲۰ دانش آموز در چهار گروه پایه (سوم، پنجم، هفتم و نهم) انتخاب و به طور تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته تحت آموزش با روش تدریس مبتنی بر پروژه قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کرد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته مهارت های همکاری و کار تیمی با پایایی ۰/۸۹ استفاده شد. تحلیل داده ها با روش تحلیل واریانس مختلط انجام گرفت. یافته ها نشان داد روش تدریس مبتنی بر پروژه به طور معناداری منجر به بهبود مهارت های همکاری و کار تیمی در تمام پایه های مورد مطالعه شده است (P<۰/۰۱). بیشترین اثرگذاری در پایه های پنجم و هفتم مشاهده شد. همچنین تحلیل فرعی نشان داد که مولفه های «مشارکت فعال»، «احترام متقابل» و «مسئولیت پذیری» بیشترین رشد را داشته اند. نتایج این پژوهش بر اثربخشی روش تدریس مبتنی بر پروژه به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر برای پرورش مهارت های همکاری و کار تیمی تاکید دارد و پیشنهاد می کند در برنامه ریزی های درسی پایه های مختلف مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، کار تیمی ، مهارت های همکاری ، دانش آموزان ، پایه تحصیلی ، روش تدریس فعال.