نقش هوش مصنوعی در طراحی بازی های آموزشی تعاملی و تاثیر آن ها بر افزایش انگیزه، مشارکت و یادگیری عمیق در میان دانش آموزان

ادغام بازی های دیجیتال در آموزش با هدف افزایش جذابیت و اثربخشی فرآیند یادگیری، مدتهاست مورد توجه پژوهشگران و مربیان بوده است. با این حال، ظهور و گسترش فناوری های هوش مصنوعی (AI)، پتانسیل تحول آفرینی جدیدی را در طراحی و شخصی سازی بازی های آموزشی تعاملی گشوده است. این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در طراحی بازی های آموزشی تعاملی و تاثیر آن ها بر افزایش انگیزه، مشارکت و یادگیری عمیق در میان دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش حاضر، مروری نظام مند بر مطالعات نظری و تجربی معتبر در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی مانند تولید محتوای پویا و تطبیقی، مدل سازی پیشرفته بازیکن، ارائه بازخورد هوشمند و لحظه ای، و ایجاد سناریوهای واکنش پذیر، امکان خلق بازی هایی را فراهم می کند که نه تنها سرگرم کننده تر هستند، بلکه به طور موثری با سطوح توانایی و سبک های یادگیری متفاوت دانش آموزان سازگار می شوند. این تطبیق پذیری و هوشمندی، به نوبه خود منجر به افزایش معنادار انگیزه درونی، تعامل و مشارکت فعال و نهایتا تسهیل یادگیری عمیق و ماندگار می گردد. بازی های هوشمند با ایجاد چالش های بهینه و حمایت های آموزشی زمان بندی شده، امکان غوطه وری شناختی بیشتری را فراهم می کنند. با این وجود، چالش هایی از جمله پیچیدگی و هزینه طراحی، نیاز به زیرساخت فنی، و ملاحظات اخلاقی پیرامون جمع آوری داده های بازیکنان نیز وجود دارد. این پژوهش نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی می تواند بازی های آموزشی را از حالت «یکسان برای همه» خارج کرده و به ابزاری قدرتمند برای تحقق آموزش شخصی شده و افزایش اثربخشی یادگیری تبدیل نماید، مشروط بر آنکه طراحی آن ها بر پایه اصول علمی آموزشی و با در نظر گرفتن اهداف تربیتی انجام پذیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازی آموزشی تعاملی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت دانش آموز ، یادگیری عمیق ، شخصی سازی آموزش.