تاثیر الگوهای جدید تعامل گونه خانه و مدرسه در ارتقای پیشرفت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان

ارتباط موثر میان خانواده و مدرسه یکی از عوامل کلیدی در ارتقای پیشرفت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر به بررسی نقش الگوهای نوین تعامل خانه و مدرسه و تاثیر آن ها بر موفقیت تحصیلی و رشد مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان می پردازد. یافته های مطالعات نشان می دهند که مشارکت فعال والدین در فرآیندهای آموزشی و تربیتی، همراه با استفاده از روش های نوین ارتباطی و برنامه های مشارکتی، باعث افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت خودکارآمدی و بهبود رفتارهای اخلاقی دانش آموزان می شود. همچنین، ایجاد محیط حمایتی مشترک میان مدرسه و خانواده، زمینه ارتقای مهارت های اجتماعی و حل مسئله را فراهم می آورد. پژوهش های پیشین حاکی از آن است که الگوهای نوین تعامل با تمرکز بر همکاری، شفافیت ارتباط و مسئولیت پذیری مشترک، به بهبود نتایج تحصیلی و تربیتی دانش آموزان منجر می شود. در نهایت، این مطالعه بر ضرورت توسعه برنامه های عملی و راهبردهای کاربردی برای تقویت ارتباط سازنده میان خانه و مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تعامل خانه و مدرسه ، پیشرفت تحصیلی ، رشد تربیتی ، مشارکت والدین ، مهارت های اجتماعی ، خودکارآمدی ، انگیزش تحصیلی.