تحول نقش معلم در عصر هوش مصنوعی و انقلاب آموزشی نوین

در عصر تحولات سریع فناوری که با ظهور هوش مصنوعی و انقلاب صنعتی چهارم همراه شده است، نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای روبرو شده اند. این مقاله مروری با هدف بررسی تحول نقش معلم در این زیست بوم جدید آموزشی، به تحلیل فلسفی و کاربردی جایگاه معلمان در تعامل با فناوری های هوشمند می پردازد. با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای و مرور سیستماتیک منابع معتبر، این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف روتین (مانند تصحیح آزمون ها و مدیریت کلاس)، ارائه ی تحلیل های داده محور از پیشرفت دانش آموزان، و تولید محتوای یادگیری شخصی سازی شده، زمینه ساز تغییر اساسی در نقش سنتی معلمان شده است. یافته ها حاکی از آن است که در این پارادایم نوین، معلم از «انتقال دهنده دانش» به «طراح تجربه یادگیری»، «مربی تفکر انتقادی» و «تسهیل گر رشد اجتماعی-عاطفی» تبدیل می شود. این گذار، مستلزم ارتقای صلاحیت های حرفه ای معلمان در حوزه هایی مانند سواد دیجیتال، تحلیل داده های آموزشی، و طراحی پداگوژی های انعطاف پذیر است. همچنین، مقاله تاکید می کند که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه ابزاری برای افزایش اثربخشی آنان است؛ به طوری که معلمان می توانند با تمرکز بر جنبه های «انسان محور» آموزش (همچون خلاقیت، همدلی، و حل مسئله)، تعادل مطلوبی بین بهره گیری از فناوری و حفظ ارتباط انسانی برقرار کنند. در نتیجه، موفقیت در این تحول نیازمند بازتعریف برنامه های تربیت معلم، اصلاح سیاست های آموزشی، و ایجاد اکوسیستمی همکارانه بین معلمان، فناوری، و ذی نفعان آموزشی است.

کلیدواژه ها:

تحول نقش معلم ، هوش مصنوعی در آموزش ، انقلاب آموزشی نوین ، مهندسی یادگیری ، سواد دیجیتال معلمان.