هوش مصنوعی و آموزش مهارت های قرن ۲۱: تحول نقش معلم و راهکارهای سازگاری

انقلاب صنعتی چهارم، همراه با پیشرفت های سریع در هوش مصنوعی (AI)، نیازمند تحولی بنیادین در پارادایم های آموزشی است. در حالی که محتوای دانش به سرعت در حال تغییر است، تمرکز آموزش باید از انتقال اطلاعات به توسعه مهارت های حیاتی قرن بیست و یکم، شامل تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری و سواد دیجیتال، منتقل شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری، به بررسی نقش هوش مصنوعی به عنوان نیروی محرکه این تحول می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی ادغام موثر هوش مصنوعی برای شخصی سازی فرایند یاددهی-یادگیری و پرورش مهارت های ضروری آینده است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی ابزارهای قدرتمندی برای تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی مسیرهای آموزشی فراهم می کند. با این حال، این فناوری نیازمند بازتعریف نقش معلم است؛ معلم دیگر صرفا منتقل کننده دانش نیست، بلکه تسهیل گر، طراح محیط های یادگیری هوشمند و ناظر اخلاقی بر تعامل دانش آموز با فناوری است. چالش های متعددی از جمله زیرساخت ها، عدالت آموزشی و ملاحظات اخلاقی هوش مصنوعی، نیازمند توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی است. این پژوهش نتیجه می گیرد که ادغام موفقیت آمیز هوش مصنوعی، مستلزم سرمایه گذاری در توسعه حرفه ای معلمان و ایجاد چارچوب های سیاستی منسجم است تا اطمینان حاصل شود که آموزش برای آینده ای مبتنی بر نوآوری و مهارت های انسانی آماده می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های قرن ۲۱ ، نقش معلم ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی